Wskaźnik spontanicznej świadomości reklamy (ang. spontaneous awareness) opisuje, jaki procent respondentów potrafi bez żadnych podpowiedzi (np. bez listy marek) przypomnieć sobie reklamę danej marki. W praktyce jest to wynik pytania otwartego z posttestu, np. "Jakie reklamy widziałeś ostatnio?" – a następnie zliczenie osób, które wymieniły badaną reklamę.
Obliczenie jest typowym przeliczeniem na procent:
Wskaźnik = (liczba osób, które spontanicznie wymieniły reklamę / liczebność próby) × 100%
Dane: 150 osób wskazało reklamę na próbie 200 osób.
- 150 / 200 = 0,75
- 0,75 × 100% = 75%
Dlatego odpowiedź "75%" jest poprawna.
Pozostałe odpowiedzi są błędne typowymi mechanizmami:
- "50%" bywa wybierane intuicyjnie jako "około połowy", ale nie wynika z obliczeń (150 to nie połowa z 200).
- "25%" może wynikać z pomylenia licznika z mianownikiem lub błędnego zaokrąglania, jednak 150/200 jest znacznie większe niż 0,25.
- "150%" jest niemożliwe w tym kontekście, bo wskaźnik odsetkowy udziału respondentów nie może przekraczać 100% (nie można mieć więcej wskazujących niż badanych).
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie miar świadomości: spontaniczna (bez podpowiedzi), wspomagana (z listą) i top-of-mind (pierwsza wymieniona). W zadaniach rachunkowych kluczowe jest zawsze wskazanie właściwego mianownika: to całkowita liczebność próby.
