KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

PYTANIE NR 24.
W wyniku wykonania przedstawionych poleceń systemu Linux interfejs sieciowy eth0 otrzyma
Ilustracja przedstawia fragment polecenia konfiguracyjnego systemu Linux, które dotyczy ustawień sieciowych interfejsu eth0.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna konfiguracja wynika z interpretacji poleceń: adres przypisany do interfejsu eth0 określa IP oraz prefiks (maska w zapisie /xx), a trasa domyślna (default) wskazuje bramę. Dlatego wynikiem jest IP 10.0.0.100 z maską /24 oraz brama 10.0.0.10.

Pełne wyjaśnienie:

W Linux konfiguracja IPv4 interfejsu składa się zwykle z dwóch logicznych elementów:

  • Adres IP i prefiks (maska) przypisane do interfejsu (np. eth0). Prefiks w zapisie /24 oznacza liczbę bitów części sieci i jednoznacznie wyznacza maskę podsieci.
  • Brama domyślna, czyli następny skok dla ruchu do sieci nieznanych (Internet, inne podsieci). W tablicy routingu jest to trasa default wskazująca adres routera w tej samej podsieci.

Odpowiedź "adres IP 10.0.0.100, maskę /24, bramę 10.0.0.10" jest zgodna z typowym znaczeniem poleceń: adres skonfigurowany na interfejsie determinuje IP i prefiks, a wpis trasy domyślnej determinuje bramę.

Pozostałe propozycje są błędne, bo zawierają typowe pomyłki interpretacyjne:

  • "adres IP 10.0.0.10, maskę /16, bramę 10.0.0.100" – zamienia rolę hosta i bramy oraz wprowadza inny prefiks, co zmienia podsieć.
  • "adres IP 10.0.0.100, maskę /22, bramę 10.0.0.10" – zachowuje IP i bramę, ale zmienia prefiks. Inny prefiks oznacza inną maskę, a więc inną konfigurację warstwy 3.
  • "adres IP 10.0.0.10, maskę /24, bramę 10.0.0.255" – ponownie zmienia IP hosta; dodatkowo adres kończący się na .255 bywa kojarzony z broadcastem, więc jako brama jest w praktyce podejrzany i zwykle niepoprawny.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz z poleceń (1) adres/prefiks przypisany do eth0, a dopiero potem (2) linię z trasą default, bo to ona odpowiada za bramę.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zapis /24 to prefiks CIDR: 24 bity opisują część sieci, a pozostałe 8 bity część hosta. W praktyce odpowiada to masce 255.255.255.0. Prefiks determinuje, które adresy są "w tej samej podsieci" i wpływa na routing.
Najczęściej używa się polecenia ip addr show eth0 (lub skrótowo ip a s eth0). W wyniku zobaczysz adres IPv4 wraz z prefiksem, np. 10.0.0.100/24. To jest aktualny stan interfejsu w jądrze systemu.
Bramę domyślną rozpoznasz po trasie default w tablicy routingu. Sprawdza się to poleceniem ip route. Wpis w stylu "default via 10.0.0.10 dev eth0" oznacza, że bramą jest 10.0.0.10 dla ruchu poza lokalną podsieć.
Host wysyła pakiety do bramy na poziomie warstwy 2 (ARP/NDP), więc musi móc "osiągnąć" adres bramy jako sąsiada w tej samej sieci lokalnej. Jeśli brama jest poza prefiksem interfejsu, host nie będzie umiał poprawnie ustalić adresu MAC bramy i połączenie zwykle nie zadziała.
Tak. Linux pozwala dodać wiele adresów IPv4 do jednego interfejsu (tzw. adresy dodatkowe). Widać je w ip addr show. Na egzaminie ważne jest, aby rozumieć, że każda linia dodająca adres może zmieniać wynik końcowy, zależnie od tego, czy adresy są dopisywane czy zastępowane.
Najczęstsze błędy to: pominięcie prefiksu (skupienie się tylko na IP), "zgadywanie" maski na podstawie klasy adresu (np. 10.x jako /8), oraz mylenie /22 z /24, bo liczby są podobne. Warto zawsze traktować /xx jako kluczową część konfiguracji.
Trasa domyślna (default route) to wpis w routingu używany, gdy nie ma bardziej szczegółowej trasy do celu. Jest używana np. przy ruchu do Internetu. Na komputerze klienckim zwykle istnieje jedna trasa domyślna wskazująca router w sieci lokalnej.
Można wykonać testy: ping do adresu bramy, sprawdzić ARP (ip neigh), oraz prześledzić trasę do hosta poza podsiecią (traceroute lub tracepath). Jeśli ping do bramy nie działa, problem leży zwykle w adresacji, kablu/VLAN lub filtracji.
W wielu podsieciach adres kończący się na .255 bywa adresem rozgłoszeniowym (broadcast) dla /24, więc nie powinien być przypisywany hostowi ani routerowi. Choć nie każda podsieć ma broadcast .255 (zależy od prefiksu), na egzaminie warto pamiętać o tej typowej regule dla /24.
Ćwicz na VM: ustawianie adresu (ip addr add), usuwanie adresu, ustawianie trasy domyślnej (ip route add default via) i weryfikację (ip a, ip r). Rób też krótkie zadania "odczytaj wynik po poleceniach", bo to typowy schemat egzaminacyjny.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że poprawna konfiguracja wynika z interpretacji poleceń: adres przypisany do interfejsu eth0 określa IP oraz prefiks (maska w zapisie /xx), a trasa domyślna (default) wskazuje bramę.

Źródła:

  • ip(8) — Linux manual page (iproute2), sekcje: ADDRESS, ROUTE, https://man7.org/linux/man-pages/man8/ip.8.html (dostęp: 2026-02-28)
  • ip-address(8) — Linux manual page (iproute2), opis składni dodawania adresu i prefiksu, https://man7.org/linux/man-pages/man8/ip-address.8.html (dostęp: 2026-02-28)
  • ip-route(8) — Linux manual page (iproute2), opis trasy default i parametru via (brama), https://man7.org/linux/man-pages/man8/ip-route.8.html (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Dokumentacja iproute2 (man ip, man ip-address, man ip-route)
  • Materiały o adresacji IPv4 i CIDR (podstawy sieci komputerowych)
  • Ćwiczenia praktyczne: ustawianie adresu i bramy w maszynie wirtualnej z Linux

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego