W kontakcie skóry z kwasem mrówkowym (odczynnik o właściwościach żrących/drażniących) najważniejszym i najszybszym działaniem jest natychmiastowe płukanie skóry dużą ilością wody. Celem jest jak najszybsze rozcieńczenie i mechaniczne usunięcie substancji z powierzchni skóry oraz ograniczenie czasu kontaktu, który decyduje o rozległości uszkodzenia.
Dlaczego odpowiedź "przemyć skórę dużą ilością wody." jest właściwa?
- Woda jest środkiem pierwszego wyboru przy większości skażeń skóry substancjami chemicznymi: jest dostępna natychmiast, nie wchodzi w niekontrolowaną reakcję z kwasem i pozwala na ciągłe wypłukiwanie.
- W praktyce laboratoryjnej oznacza to użycie zlewu, natrysku bezpieczeństwa lub prysznica awaryjnego oraz równoczesne zdjęcie skażonej odzieży/rękawic (jeśli to bezpieczne).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zastosować na skórę mydło w płynie." – mydło nie powinno zastępować pierwszego, obfitego płukania. Wcieranie detergentu w skórę przed wypłukaniem kwasu może wydłużać kontakt i nasilać podrażnienie. Jeśli już, delikatne mycie może być rozważane po wstępnym, długim płukaniu i zgodnie z procedurą.
- "polać skórę środkiem zobojętniającym." – neutralizacja na skórze może być niebezpieczna: reakcje kwas–zasada bywają egzotermiczne (wydzielają ciepło), mogą powodować dodatkowe uszkodzenia i rozprysk. W pierwszej pomocy standardem jest płukanie, a nie chemiczne "odczynianie" na skórze.
- "podać do picia dużą ilość schłodzonej wody." – to działanie dotyczy narażenia drogą pokarmową (połknięcia), a pytanie mówi o oblaniu skóry. Pomieszanie dróg narażenia prowadzi do błędnej reakcji w sytuacji wypadkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "skóra + kwas", najpierw myśl o czasie kontaktu i płukaniu wodą. Neutralizatory i "domowe" metody to częsta pułapka.
