Mikrodermabrazja korundowa to forma peelingu mechanicznego, w której dochodzi do kontrolowanego ścierania warstwy rogowej naskórka przy użyciu strumienia drobnych kryształów oraz podciśnienia odsysającego. Kluczowym elementem jest materiał ścierny (ścierniwo), który musi mieć odpowiednią twardość i właściwości fizyczne, aby skutecznie złuszczać naskórek w sposób przewidywalny.
W tej metodzie ścierniwem jest tlenek glinu (korund). To właśnie od nazwy ścierniwa pochodzi określenie "korundowa". Dlatego poprawna odpowiedź to: glinu.
- Tlenek cynku – kojarzy się często z kosmetykami, bo występuje m.in. w preparatach ochronnych i mineralnych filtrach UV. Nie jest jednak typowym ścierniwem dla mikrodermabrazji korundowej, więc wybór tej opcji wynika zwykle ze skojarzenia "często spotykany w kosmetyce".
- Tlenek tytanu – podobnie jak tlenek cynku bywa składnikiem filtrów mineralnych i pigmentów. Jego rola w kosmetykach jest inna niż rola ścierniwa w mikrodermabrazji; nie stanowi standardowego "korundu".
- Tlenek krzemu – bywa mylony przez skojarzenie z krzemionką, piaskiem lub mikrocząstkami stosowanymi w peelingach. Jednak "mikrodermabrazja korundowa" jest zdefiniowana przez użycie tlenku glinu jako materiału ściernego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się nazwa metody korundowa, to szukaj odpowiedzi powiązanej z korundem = tlenkiem glinu. Pozostałe tlenki mają znaczenie w kosmetologii, ale w innych zastosowaniach niż ścierniwo w tej technice.
