KWALIFIKACJA FRK4 - STYCZEŃ 2014 (test 2)

U klientki ze stopą cukrzycową priorytetem jest maksymalne ograniczenie ryzyka mikrourazów, skaleczeń oraz uszkodzeń naskórka i tkanek okołopaznokciowych. W tej grupie nawet niewielkie przerwanie ciągłości skóry może goić się wolniej i stanowić punkt wyjścia do zakażenia. Dodatkowo możliwe są zaburzenia czucia, przez co klient może później zauważyć uraz lub reagować słabiej na bodźce bólowe.

Odpowiedź "cążki i polerka." jest trafna, ponieważ:

• cążki (narzędzie tnące) zwiększają ryzyko skaleczenia skóry, wałów paznokciowych lub zbyt głębokiego wycięcia,
• polerka może prowadzić do zbyt intensywnego ścierania/traumatyzowania powierzchni (np. w obrębie płytki paznokciowej lub skóry), co nie jest pożądane u osób z podwyższonym ryzykiem powikłań.

Pozostałe pary narzędzi są mniej jednoznacznie "urazowe" w tym zestawieniu:

• "frezarka i kopytko." – frezarka jest narzędziem, które w praktyce bywa stosowane z dużą ostrożnością i odpowiednim doborem frezów oraz parametrów pracy; kopytko służy do odsuwania skórek i oczyszczania, a ryzyko zależy od techniki. Sama obecność frezarki nie przesądza o niedopuszczalności, tylko o konieczności bezpiecznej metodyki.
• "pilnik i podważacz." – pilnik jest narzędziem do opracowania brzegu płytki; prawidłowo użyty może być rozwiązaniem bardziej kontrolowanym niż narzędzia tnące. Podważacz również wymaga ostrożności, ale nie jest to typowe narzędzie tnące.
• "podważacz i polerka." – zawiera polerkę, jednak drugi element nie jest tak jednoznacznie ryzykowny jak cążki; pytanie wymaga wskazania pary, której w tym kontekście się nie używa.

W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: w sytuacjach wysokiego ryzyka (np. stopa cukrzycowa) preferuje się techniki i narzędzia minimalizujące możliwość nacięcia oraz nadmiernego ścierania tkanek, a decyzję o zakresie zabiegu podejmuje się ostrożnie po ocenie stanu stóp.