W kontroli ostatecznej (odbiorczej) w zakładzie konfekcyjnym ocenia się wyrób jako gotowy produkt. Kluczowe jest więc odniesienie do tego, co definiuje cechy wyrobu: jego wygląd, wymiary, materiały, sposób wykończenia i wymagania jakościowe.
Dlatego poprawne jest wskazanie: "techniczną i zatwierdzonym modelem". Dokumentacja techniczna opisuje wymagania dla wyrobu, a zatwierdzony model (wzorzec) jest praktycznym punktem odniesienia pokazującym, jak wyrób ma wyglądać po prawidłowym wykonaniu. To zestawienie pozwala porównać zarówno parametry opisane, jak i efekt wizualno-użytkowy.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne, bo dotyczą innych obszarów zarządzania lub innych etapów przygotowania produkcji:
- "planistyczną i wzorem wyrobu" – planowanie dotyczy organizacji procesu (np. terminy, zasoby), a nie kryteriów jakości wykonania. Samo słowo "wzór" bez wskazania zatwierdzenia i roli w produkcji może być rozumiane niejednoznacznie.
- "konstrukcyjną i zamówieniem" – dokumentacja konstrukcyjna (np. związana z konstrukcją form) wspiera przygotowanie, ale kontrola końcowa opiera się na kompletnej specyfikacji technicznej wyrobu. Zamówienie określa, co i ile ma być dostarczone, lecz nie zawsze zawiera pełne kryteria oceny jakości wykonania.
- "technologiczną i rysunkami technicznymi" – dokumentacja technologiczna opisuje przebieg operacji i sposób wykonania, co pomaga w procesie, ale w kontroli końcowej liczy się zgodność efektu z wymaganiami wyrobu. Same rysunki techniczne rzadko są wystarczającym, kompletnym kryterium oceny gotowej odzieży.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: kontrola ostateczna = porównanie wyrobu gotowego do specyfikacji wyrobu i zatwierdzonego wzorca, a nie do dokumentów organizacyjnych czy cząstkowych.
