W pierwszej fazie choroby Alzheimera najczęściej dąży się do podtrzymywania funkcji poznawczych i kompensacji pojawiających się trudności, zwłaszcza w zakresie pamięci, uwagi i funkcji językowych. Dlatego odpowiedź "rozwiązywanie krzyżówek" pasuje do celu terapii: tego typu zadania wymagają wyszukiwania informacji w pamięci długotrwałej, kojarzenia pojęć, koncentracji oraz kontroli błędów. W praktyce terapii zajęciowej mogą one stanowić element treningu poznawczego, o ile są dobrane do poziomu trudności i nie powodują nadmiernej frustracji.
Odpowiedź "nordic walking" jest wartościową aktywnością, ale przede wszystkim wpływa na wydolność, równowagę i samopoczucie. Może pośrednio wspierać funkcjonowanie poznawcze (np. przez poprawę kondycji i nastroju), jednak nie jest interwencją ukierunkowaną bezpośrednio na ćwiczenie pamięci w sensie zadaniowym.
"Chromoterapia" bywa kojarzona z relaksacją i regulacją pobudzenia, ale w kontekście terapii zaburzeń pamięci nie stanowi typowego, celowanego treningu poznawczego. Podobnie "hortiterapia" może wspierać dobrostan, motywację i aktywizację, natomiast jej główny mechanizm nie polega na systematycznym ćwiczeniu procesów pamięciowych.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o zaburzenia pamięci szukaj aktywności, które wymagają przypominania, nazywania, kojarzenia i utrzymywania uwagi (np. łamigłówki, gry pamięciowe, zadania językowe), a nie wyłącznie ruchu lub ogólnej relaksacji.
