Profilaktyka stopy cukrzycowej polega na minimalizowaniu urazów, oparzeń i otarć oraz na codziennej obserwacji skóry stóp. U wielu osób z cukrzycą rozwija się neuropatia i/lub gorsze ukrwienie, przez co drobne uszkodzenia mogą pozostać niezauważone, a następnie przejść w trudno gojące się rany.
Odpowiedź "codzienne mycie stóp w wodzie o temperaturze nieprzekraczającej 37°C." jest właściwa, ponieważ letnia woda zmniejsza ryzyko oparzeń. Przy zaburzonym czuciu chory może nie ocenić, że woda jest zbyt gorąca, co prowadzi do poparzeń – a te są częstym punktem wyjścia do zakażenia i owrzodzeń.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w kontekście profilaktyki?
- "moczenie stóp w wodzie o temperaturze około 50°C." – wysoka temperatura zwiększa ryzyko oparzenia i przesuszenia skóry; przy neuropatii ryzyko rośnie, bo ból i gorąco są słabiej odczuwane.
- "stosowanie obuwia z wąskimi noskami." – takie obuwie sprzyja uciskowi, deformacjom palców, otarciom i odciskom, czyli mechanizmom prowadzącym do pęknięć skóry i ran.
- "codzienne stosowanie skarpetek elastycznych." – elastyczność może oznaczać ucisk (ściągacze) i większe ryzyko odgnieceń lub zaburzenia mikrokrążenia; w profilaktyce preferuje się skarpety bezuciskowe, dobrze dopasowane i bez szwów drażniących.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o stopę cukrzycową szukaj odpowiedzi, które zmniejszają urazy (letnia woda, brak ucisku, wygodne obuwie, kontrola skóry), a unikaj tych, które zwiększają temperaturę, tarcie lub ucisk.
