Struktura liniowa (hierarchiczna) opiera się na wyraźnych zależnościach służbowych: każdy pracownik ma jednego przełożonego, a polecenia i informacje przekazywane są "w dół" i "w górę" po liniach podporządkowania. Taki układ porządkuje odpowiedzialność i ułatwia ustalenie, kto odpowiada za wynik pracy.
Jednocześnie klasycznie wskazywaną wadą struktury liniowej jest wysoka centralizacja decyzji. Oznacza to, że kluczowe rozstrzygnięcia zapadają na górze hierarchii, a niższe szczeble mają ograniczoną samodzielność. W praktyce (również w logistyce i w magazynie) może to prowadzić do:
- wydłużenia czasu reakcji, bo decyzje muszą "przejść" przez przełożonych,
- przeciążenia kierownictwa sprawami operacyjnymi,
- mniejszej elastyczności zespołów wykonawczych w rozwiązywaniu bieżących problemów.
Odpowiedź "zasada jedności kierowania" nie jest wadą, ponieważ opisuje regułę, że pracownik otrzymuje polecenia od jednego przełożonego. To zwykle zmniejsza ryzyko sprzecznych poleceń i ułatwia zarządzanie pracą.
Odpowiedź "indywidualna odpowiedzialność" również ma charakter zalety: w strukturze liniowej łatwo przypisać odpowiedzialność za zadania i wyniki do konkretnej osoby/stanowiska, co sprzyja dyscyplinie organizacyjnej.
Odpowiedź "prosty przekaz informacji i decyzji" jest typową korzyścią układu hierarchicznego: wiadomo, jaką drogą formalnie przekazać polecenie lub zgłosić problem. W magazynie może to usprawniać nadzór nad kompletacją, przyjęciem czy wydaniem, choć przy nadmiernej centralizacji może jednocześnie spowalniać decyzje.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się pojęcia opisujące porządek i jednoznaczność (jedność kierowania, odpowiedzialność, prosty przepływ), a jedna opcja dotyczy skupienia decyzji u góry, to najczęściej ta ostatnia jest wadą struktury liniowej.
