W transporcie drogowym jedną z klasycznie wskazywanych wad jest ograniczona ładowność. Wynika ona z ograniczeń technicznych pojazdu (konstrukcja, wytrzymałość), a także z limitów związanych z ruchem po drogach (dopuszczalne masy i naciski). W praktyce oznacza to, że dla bardzo ciężkich ładunków, dużych partii towaru lub przewozów masowych częściej rozważa się inne gałęzie transportu, które lepiej znoszą duże masy na jednostkę ładunku.
Odpowiedź "ograniczona dostępność środków transportu" nie jest typową wadą transportu drogowego jako gałęzi, ponieważ w ujęciu ogólnym jest to transport szeroko dostępny (duża liczba przewoźników i pojazdów, elastyczność organizacji). Trudności z dostępnością mogą wystąpić lokalnie lub sezonowo, ale nie definiują tej gałęzi.
Stwierdzenie "możliwość przewozu tylko niektórych rodzajów ładunków" sugeruje niską uniwersalność, co częściej dotyczy transportu o bardzo specyficznych wymaganiach. Transport drogowy jest zwykle oceniany jako dość uniwersalny (różne typy nadwozi, naczep, zabudów), choć oczywiście istnieją ładunki wymagające specjalnych warunków.
Odpowiedź "mała mobilność wymagająca dokonywania przeładunków towaru" również nie pasuje do transportu drogowego: jego mocną stroną bywa właśnie mobilność i możliwość realizacji dostaw bezpośrednich. Przeładunki są częstsze w rozwiązaniach intermodalnych lub tam, gdzie zmienia się gałąź transportu.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o wady/zalety gałęzi transportu szukaj cech systemowych (parametry, dostęp do infrastruktury, ograniczenia masowe), a nie sytuacji incydentalnych.
