"Wtrącenie żużla" jest niezgodnością spawalniczą powstającą wtedy, gdy produkty topnienia topnika lub zanieczyszczenia (żużel) nie zostaną usunięte i zostają zamknięte w krzepnącej spoinie. Na obrazie (np. zdjęciu, przekroju lub wyniku badania) wtrącenia często wyglądają jak nieregularne, ciemniejsze, wydłużone obszary uwięzione wewnątrz metalu spoiny lub na granicy wtopienia. Charakterystyczne jest to, że nie tworzą one typowej, cienkiej i ciągłej "linii rozdziału" jak pęknięcia.
Odpowiedź "pęknięcie poprzeczne" jest nieprawidłowa, ponieważ pęknięcie ma zwykle postać stosunkowo wąskiej, wyraźnej szczeliny (często ciągłej), która przecina spoinę lub strefę wpływu ciepła. Dodatkowo pęknięcie poprzeczne odnosi się do kierunku względem osi spoiny; sama obecność strzałki na rysunku nie przesądza o takim charakterze bez cech typowych dla szczeliny pęknięciowej.
Odpowiedź "nadlew spoiny" również nie pasuje, bo nadlew jest niezgodnością geometryczną widoczną na powierzchni lica spoiny (nadmierna wypukłość/nadmiar metalu). Jeśli wskazany obszar dotyczy wnętrza spoiny lub przekroju, nadlew nie będzie właściwym rozpoznaniem.
Odpowiedź "brak przetopu" oznacza niewystarczające stopienie materiału w korzeniu złącza lub między ściegami. Na obrazach typowo tworzy "niezłączoną" linię na granicy łączenia, często ciągnącą się wzdłuż korzenia. Wtrącenie żużla to natomiast materiał obcy uwięziony w spoinie, a nie brak stopienia.
W praktyce (także przy budowie i remoncie kadłubów) wtrącenia żużla ogranicza się przez prawidłowe czyszczenie międzyściegowe, dobór parametrów, właściwy kąt prowadzenia i kontrolę energii liniowej. Na egzaminie warto szukać cech: czy wada jest "obcym wtrąceniem w objętości", "szczeliną/pęknięciem", "problemem w korzeniu (brak przetopu)", czy "nadmiarem na powierzchni (nadlew)".
