KWALIFIKACJA MED10 - CZERWIEC 2007

PYTANIE NR 35.
Wadę postawy typu plecy wklęsło-wypukłe charakteryzuje
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Plecy wklęsło-wypukłe to wada postawy w płaszczyźnie strzałkowej, w której jednocześnie nasilają się dwie krzywizny: kifoza piersiowa i lordoza lędźwiowa. Dlatego prawidłowy opis tej wady wskazuje na pogłębienie obu tych wygięć kręgosłupa, a nie tylko jednego z nich.

Pełne wyjaśnienie:

Wada postawy typu plecy wklęsło-wypukłe (często opisywana jako postawa kifolordotyczna) dotyczy kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej, czyli widoku "z boku". Jej istotą jest współwystępowanie dwóch zmian:

  • pogłębionej kifozy piersiowej (większe zaokrąglenie odcinka piersiowego),
  • pogłębionej lordozy lędźwiowej (większe wygięcie do przodu w odcinku lędźwiowym).

To właśnie jednoczesne nasilenie tych dwóch krzywizn odróżnia plecy wklęsło-wypukłe od innych wariantów ustawienia kręgosłupa. W praktyce oceny postawy ważne jest, aby nie zatrzymywać się na jednej obserwacji (np. "duża lordoza"), lecz sprawdzić także odcinek piersiowy, ustawienie klatki piersiowej oraz miednicy.

Odpowiedź "pogłębiona kifoza piersiowa i pogłębiona lordoza lędźwiowa" jest poprawna, bo zawiera kompletną cechę tej wady: hiperkifozę + hiperlordozę.

Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ opisują układ, w którym co najmniej jedna z krzywizn jest prawidłowa. Jeśli występuje tylko pogłębiona kifoza przy prawidłowej lordozie, nie jest to już typowy obraz pleców wklęsło-wypukłych, lecz inny wariant zaburzenia. Analogicznie, prawidłowa kifoza i prawidłowa lordoza opisują postawę bez tej wady, a prawidłowa kifoza z pogłębioną lordozą wskazuje na problem ograniczony głównie do odcinka lędźwiowego.

Wskazówka egzaminacyjna: w nazwie "wklęsło-wypukłe" łatwo zapamiętać, że chodzi o dwa przeciwne "łuki" w dwóch odcinkach. Jeśli w odpowiedzi widzisz tylko jeden odcinek jako pogłębiony, najczęściej jest to wariant niepełny i odpowiedź będzie niepoprawna.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Plecy wklęsło-wypukłe to wada postawy w płaszczyźnie strzałkowej, w której jednocześnie zwiększa się wygięcie odcinka piersiowego (kifoza) oraz odcinka lędźwiowego (lordoza). W praktyce oznacza to "bardziej okrągłe" plecy piersiowe i "bardziej wklęsłe" lędźwie.
Kifoza to wygięcie kręgosłupa "do tyłu" (najbardziej kojarzone z odcinkiem piersiowym), a lordoza to wygięcie "do przodu" (typowo w odcinku szyjnym i lędźwiowym). W ocenie z profilu zwracaj uwagę, czy zaokrąglenie klatki piersiowej i wklęśnięcie lędźwi są nadmierne.
Krzywizny kręgosłupa wpływają na siebie jak elementy jednego łańcucha biomechanicznego. Gdy ustawienie klatki piersiowej i miednicy sprzyja nadmiernemu zaokrągleniu odcinka piersiowego, często kompensacyjnie zwiększa się też wygięcie lędźwiowe. To typowy mechanizm "korekty" równowagi ciała.
Najczęstsze pomyłki to: zamiana pojęć (kifoza/lordoza), nieuwaga na słowo "pogłębiona" oraz wybieranie odpowiedzi "połowicznej" (tylko jedna krzywizna pogłębiona). Pomaga czytanie odpowiedzi od końca i sprawdzenie, czy opis obejmuje oba odcinki: piersiowy i lędźwiowy.
Ocena postawy pomaga dobrać techniki, pozycję ułożeniową i miejsca wymagające szczególnej ostrożności. Przy pogłębionej kifozie i lordozie częściej spotyka się nierównowagę napięć mięśniowych, dlatego masażysta może planować pracę bardziej selektywnie (np. rozluźnianie struktur przeciążonych i normalizację napięcia).
Nie zawsze. Wada postawy opisuje ustawienie i nawyk ruchowy, a ból zależy m.in. od przeciążeń, kondycji mięśni, stresu i aktywności. Jednak pogłębione krzywizny mogą zwiększać ryzyko dolegliwości, dlatego warto łączyć masaż z edukacją, ruchem i (w razie potrzeby) konsultacją fizjoterapeutyczną.
Często obserwuje się wzmożone napięcie struktur grzbietu w odcinku piersiowym oraz w rejonie lędźwi. Jednocześnie może występować osłabienie kontroli mięśni stabilizujących tułów. W praktyce masażu kluczowe jest indywidualne badanie palpacyjne i obserwacja, bo schematy mogą się różnić u pacjentów.
Najprostsza jest obserwacja sylwetki z boku w pozycji swobodnej: ocena zaokrąglenia odcinka piersiowego oraz wklęśnięcia lędźwi. Dodatkowo można zwrócić uwagę na ustawienie miednicy i klatki piersiowej. To ocena wstępna, która nie zastępuje pełnej diagnostyki specjalistycznej.
Gdy wada postawy współwystępuje z silnym bólem, drętwieniem, osłabieniem siły, zawrotami, objawami neurologicznymi lub gdy dolegliwości się nasilają mimo działań zachowawczych. Także przy świeżych urazach lub podejrzeniu poważnych zmian lepiej przerwać procedurę i zalecić konsultację.
Pomaga skojarzenie: "wypukłe" w piersiach (większa kifoza) i "wklęsłe" w lędźwiach (większa lordoza). Jeśli w odpowiedzi widzisz jednocześnie pogłębioną kifozę piersiową i pogłębioną lordozę lędźwiową, to jest typowy opis tej wady w pytaniach testowych.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 60% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Plecy wklęsło-wypukłe to wada postawy w płaszczyźnie strzałkowej, w której jednocześnie nasilają się dwie krzywizny: kifoza piersiowa i lordoza lędźwiowa."

Materiały:

  • Podręczniki z anatomii i biomechaniki kręgosłupa (część o krzywiznach fizjologicznych)
  • Materiały dydaktyczne z diagnostyki funkcjonalnej i oceny postawy
  • Atlasy/anatomia palpacyjna – lokalizacja punktów orientacyjnych (miednica, klatka piersiowa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego