Dociskacz (pierścień dociskowy) w procesach tłoczenia blach, zwłaszcza w głębokim tłoczeniu, ma kluczowe zadanie: kontrolować dopływ materiału z kołnierza do strefy odkształcenia oraz zapobiegać utracie stateczności blachy na obwodzie.
Gdy zastosuje się zbyt mały nacisk dociskacza, kołnierz nie jest dostatecznie dociśnięty do narzędzia. Materiał może wtedy przemieszczać się nierównomiernie, a w obszarze kołnierza pojawiają się naprężenia sprzyjające wyboczeniu cienkiej blachy. Typowym, widocznym skutkiem są marszczenia (fałdy) – pofałdowanie kołnierza albo ścianki, które obniża jakość wyrobu i często uniemożliwia dalszy montaż.
Dlatego poprawna jest odpowiedź wskazująca rysunek, na którym widać właśnie marszczenie wynikające z niedostatecznego docisku (w tym zadaniu: litera B).
Pozostałe rysunki (litery inne niż B) są niepoprawne, ponieważ przedstawiają wady o innym mechanizmie powstawania, np.:
- pęknięcia/rozerwania – częściej związane z nadmiernym rozciąganiem, zbyt dużymi oporami tarcia, złą geometrią promieni lub nieprawidłowym smarowaniem,
- zarysowania/rysy – typowo wynikające z uszkodzeń powierzchni narzędzia, zanieczyszczeń albo braku smaru,
- nadmierne ścieńczenie – związane z koncentracją odkształceń w określonej strefie, a nie z "uciekaniem" kołnierza.
W praktyce produkcyjnej, gdy operator obserwuje marszczenie, jedną z pierwszych korekt technologicznych jest zwiększenie docisku (w granicach dopuszczalnych dla narzędzia i materiału) oraz kontrola smarowania i prowadzenia materiału, aby przepływ był równomierny.
