Siatki centylowe pokazują, jaki odsetek dzieci w populacji ma wynik niższy od badanego dziecka (dla wieku i płci). Przykładowo 90 centyl wzrostu oznacza, że dziecko jest wyższe niż większość rówieśników, a 25 centyl masy oznacza, że jego masa jest niższa niż u znacznej części rówieśników.
W ocenie rozwoju fizycznego ważne są nie tylko "poziomy" cech (np. wysoki wzrost), ale też proporcje między nimi. Jeżeli wzrost znajduje się wysoko na siatce, a masa zdecydowanie niżej, to w praktyce sugeruje to, że masa ciała nie jest adekwatna do wzrostu (dziecko może być stosunkowo szczupłe w relacji do swojego wzrostu). Taką sytuację opisuje się jako rozwój nieharmonijny, bo parametry nie układają się spójnie (nie "idą" podobnym torem centylowym).
Odpowiedź "harmonijny" byłaby trafna wtedy, gdyby centyle masy i wzrostu były do siebie zbliżone (np. oba około 50 lub oba około 75), co wskazuje na zachowane proporcje. Odpowiedzi "poniżej normy" i "powyżej normy" są zbyt uproszczone: same centyle 25 i 90 nie oznaczają automatycznie patologii, a dodatkowo opisują dwa różne wymiary rozwoju. Kluczowe w tym zadaniu jest uchwycenie rozbieżności między centylami i wniosek o braku harmonii proporcji.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o harmonijność porównuj położenie cech na siatkach (czy są podobne), a nie oceniaj każdej cechy osobno jako "dobre/złe".
