W zadaniach z sieci wodociągowych "wartość rozbioru wody dla odcinka" oznacza przepływ, jaki musi być dostarczony tym odcinkiem, aby pokryć zapotrzebowanie (rozbiory) odbiorców znajdujących się w części sieci zasilanej przez ten odcinek. W praktyce wyznacza się to przez bilans węzłowy oparty na zasadzie ciągłości przepływu.
Postępowanie jest typowe:
- odczytuje się ze schematu wartości rozbiorów w węzłach/gałęziach oraz kierunki zasilania,
- dla rozpatrywanego odcinka (tu: 12–7) identyfikuje się, które odbiory są "za" tym odcinkiem,
- sumuje się odpowiednie składowe, uwzględniając, że w węźle suma dopływów równa się sumie odpływów i rozbiorów.
Odpowiedź "16,6 dm3/s" jest zgodna z takim bilansem wykonanym na podstawie danych z rysunku. Pozostałe wartości są typowymi wynikami błędów rachunkowych lub interpretacyjnych: "15,3 dm3/s" może wynikać z pominięcia jednego rozbioru lub gałęzi; "17,2 dm3/s" bywa skutkiem doliczenia rozbioru, który w rzeczywistości jest zasilany inną drogą; "21,6 dm3/s" sugeruje podwójne zsumowanie części zapotrzebowania albo przyjęcie niewłaściwego obszaru "za" odcinkiem.
Na egzaminie warto kontrolować wynik przez szybki test logiczny: czy przepływ w odcinku rośnie w kierunku źródła zasilania (gdy zbiera kolejne rozbiory) i czy jednostki są spójne (dm3/s nie mylić z m3/h lub l/s).
