Skrót NDSCh odnosi się do sytuacji, gdy w środowisku pracy mogą pojawiać się krótkie "piki" stężenia czynnika (najczęściej chemicznego) i trzeba ocenić, czy takie krótkotrwałe narażenie mieści się w dopuszczalnych granicach. Istotą NDSCh jest to, że nie dotyczy całej zmiany roboczej, tylko krótkiego odcinka czasu: stężenie jest uśredniane dla krótkiego okresu i nie powinno powodować negatywnych skutków zdrowotnych, jeśli pojawia się tylko w ograniczony sposób (czas trwania i liczba epizodów są w definicji wskaźnika).
Odpowiedź "NDSCh" pasuje, ponieważ pytanie zawiera typowe elementy definicyjne dla dopuszczalnego stężenia krótkotrwałego: limit czasu ekspozycji (15 minut), ograniczenie częstości (nie częściej niż 2 razy na zmianę) oraz minimalny odstęp (co najmniej 1 godzina). To są cechy charakterystyczne wskaźnika chwilowego/krótkotrwałego, a nie wskaźnika odnoszącego się do całej zmiany.
- "NDS" jest mylące, bo zwykle kojarzy się z uśrednieniem dla dłuższego okresu pracy (kryterium "zmianowe"), bez akcentu na krótkie epizody.
- "NDN" nie pasuje, ponieważ dotyczy innego rodzaju oddziaływań niż stężenia substancji w powietrzu (w praktyce spotyka się je przy ocenie innych czynników środowiska pracy).
- "NDSP" nie odpowiada opisowi w pytaniu, bo wskazane są konkretne ograniczenia czasowe i częstości, typowe dla wskaźnika krótkotrwałego, a nie dla odrębnej kategorii o innym znaczeniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się jednocześnie "15 minut", "2 razy w zmianie" i "co najmniej 1 godzina przerwy", warto od razu skojarzyć to z normatywem krótkotrwałym i szukać skrótu zawierającego wyróżnik "Ch".
