"Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku" to wartości graniczne wykorzystywane w ochronie środowiska (np. w kontrolach, decyzjach i ocenach oddziaływania). Zgodnie z podanym kontekstem, wartości te zostały określone w rozporządzeniu wydanym przez ministra właściwego do spraw środowiska, na podstawie delegacji w Prawie ochrony środowiska.
Odpowiedź "Środowiska" jest poprawna, ponieważ dotyczy hałasu środowiskowego, czyli hałasu oddziałującego na tereny i ludzi w otoczeniu (np. zabudowa mieszkaniowa, szkoły, szpitale, strefy uzdrowisk). W praktyce przepisy te operują wskaźnikami m.in. LDWN i LN (długookresowe) oraz LAeq D i LAeq N (krótkookresowe), a dopuszczalne wartości zależą od rodzaju terenu, źródła hałasu (drogi, kolej, lotniska, przemysł) i pory doby.
Odpowiedź "Zdrowia" jest błędna, bo resort zdrowia nie jest właściwy do określania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku naturalnym. Częsty błąd polega na myleniu regulacji środowiskowych z przepisami BHP, gdzie hałas rozpatruje się jako czynnik szkodliwy na stanowisku pracy.
Odpowiedzi "Komunikacji" oraz "Infrastruktury" są błędne, ponieważ mimo że transport bywa znaczącym źródłem hałasu (drogi, linie kolejowe), to normy dopuszczalne w środowisku wynikają z regulacji ochrony środowiska, a nie z rozporządzeń resortów odpowiedzialnych za transport lub infrastrukturę. W praktyce technik ochrony środowiska powinien umieć wskazać właściwy akt i organ, aby poprawnie dobrać wartości odniesienia i ocenić, czy występuje przekroczenie wymagające działań ograniczających hałas.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "w środowisku", myśl o Prawie ochrony środowiska i rozporządzeniu środowiskowym; gdy mowa o "stanowisku pracy", wtedy właściwe będą przepisy BHP.
