Wilgotność względna (RH) to stosunek ilości pary wodnej w powietrzu do maksymalnej ilości, jaką powietrze może zawierać w danej temperaturze, wyrażony w %. Z punktu widzenia użytkownika mieszkania wpływa ona na odczuwanie ciepła, na pracę układu oddechowego, a także na ryzyko problemów budowlanych (zawilgocenia, kondensacji).
W warunkach komfortu w pomieszczeniach mieszkalnych przyjmuje się przedział wilgotności, który jest kompromisem:
- zbyt niska wilgotność sprzyja przesuszeniu skóry i śluzówek oraz zwiększa odczucie "suchego" powietrza,
- zbyt wysoka wilgotność zwiększa ryzyko kondensacji pary na chłodnych przegrodach i rozwoju mikroorganizmów, a także może pogarszać odczuwanie ciepła.
Dlatego za poprawny uznaje się zakres 30%–70% jako ogólny przedział komfortu w pomieszczeniach mieszkalnych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 20%–80% jest zbyt szerokie: obejmuje wartości skrajne, które zwykle nie są traktowane jako komfortowe (20% to silne przesuszenie, 80% to wysoka wilgotność zwiększająca ryzyko kondensacji).
- 20%–50% przesuwa dolną granicę zbyt nisko i zawęża górną część zakresu; zawiera wartości typowo kojarzone z dyskomfortem "suchego" powietrza.
- 40%–80% podnosi dolną granicę, ale dopuszcza bardzo wysoką wilgotność; górna granica 80% bywa oceniana jako zbyt wysoka dla pomieszczeń mieszkalnych ze względu na ryzyko zawilgocenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się skrajności (20% lub 80%), zwykle oznacza to zakres wykraczający poza typowy komfort. Najczęściej komfort opisują wartości pośrednie, a nie skrajne.
