W planie terapii zajęciowej operatywność odnosi się do tego, czy plan da się sprawnie i realnie wykonać w praktyce. Plan operatywny ma czytelną strukturę (wiadomo, co, kiedy i jak robić) oraz jest łatwy do realizacji zgodnie z przyjętymi założeniami i przewidywanym przebiegiem pracy terapeutycznej. Taka cecha jest ważna, bo plan ma wspierać codzienne działania terapeuty, a nie być jedynie zapisem teoretycznym.
Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie: "przejrzystość budowy i łatwość realizacji zgodnie z przewidywaniami".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "uwzględnianie wszystkich działań niezbędnych do realizacji celu" – to opis kompletności planu (czy niczego nie brakuje), a nie jego operatywności. Plan może być kompletny, a mimo to trudny do wdrożenia.
- "jasno określony termin realizacji celów ogólnych i szczegółowych" – dotyczy terminowości i harmonogramowania. Terminy porządkują pracę, ale same nie przesądzają o przejrzystości i łatwości wykonania.
- "możliwość realizacji zadań, także w zmienionych warunkach" – to przede wszystkim elastyczność lub odporność planu na zmiany (np. stan pacjenta, zasoby, organizacja dnia). Elastyczność jest cenna, lecz nie jest definicją operatywności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz pojęcia opisujące jakość planu, szukaj słów-kluczy. Operatywność najczęściej łączy się z "wdrożeniem", "praktycznością", "czytelnością" i "łatwością realizacji".
