Wymagania cieplne warzyw to praktyczna klasyfikacja używana w warzywnictwie do planowania terminu siewu/sadzenia, doboru osłon oraz oceny ryzyka zahamowania wzrostu przy chłodach. W uproszczeniu wyróżnia się gatunki o małych, umiarkowanych i dużych wymaganiach cieplnych.
Odpowiedź "marchew i koper" pasuje do grupy o umiarkowanych wymaganiach cieplnych, ponieważ są to gatunki dość tolerancyjne na niższe temperatury wczesnej wiosny i mogą być wysiewane relatywnie wcześnie. W praktyce nie są typowymi roślinami ciepłolubnymi, które wymagają długotrwale wysokiej temperatury, aby dobrze rosnąć i plonować.
Pozostałe pary obejmują gatunki, które w klasycznych ujęciach częściej trafiają do innych grup:
- "pomidor i papryka" – to rośliny wyraźnie ciepłolubne; w uprawie polowej zwykle wymagają wyższych temperatur i często prowadzi się je z rozsady, aby uniknąć chłodów.
- "melon i groch" – zestawienie jest problematyczne, bo melon jest ciepłolubny, natomiast groch lepiej znosi chłody; para łączy więc gatunki o różnych wymaganiach, co czyni ją mało pasującą do jednej grupy.
- "ogórek i por" – ogórek jest z reguły bardziej ciepłolubny, podczas gdy por lepiej znosi niższe temperatury; podobnie jak wyżej, w parze mieszają się odmienne potrzeby cieplne.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o wymagania cieplne warto kojarzyć grupy z praktyką terminu uprawy. Gatunki typowo "letnie", wrażliwe na chłody, częściej należą do ciepłolubnych, a te możliwe do wczesnych siewów bez ogrzewania częściej mają wymagania małe lub umiarkowane.
