We wzmacniaczach prądu stałego (DC) istotne jest, aby między stopniami mogła być przekazywana nie tylko składowa zmienna sygnału, ale również jego składowa stała (np. poziom odniesienia, offset, wolnozmienne zmiany). Sprzężenie pojemnościowe realizuje się kondensatorem włączonym szeregowo w tor sygnałowy.
Kondensator w stanie ustalonym dla prądu stałego zachowuje się jak przerwa: po naładowaniu do pewnego napięcia nie zapewnia ciągłej drogi przepływu prądu, więc nie przenosi składowej stałej sygnału. To właśnie jest powód, dla którego w torach DC nie stosuje się typowego sprzężenia pojemnościowego między stopniami: kolejny stopień "nie zobaczy" poziomu DC z poprzedniego stopnia.
Stwierdzenie "stanowi zwarcie dla sygnału stałego" jest niepoprawne: zwarcie oznaczałoby łatwy przepływ prądu stałego, a kondensator tak nie działa w stanie ustalonym. Sformułowanie "stanowi przerwę dla sygnału o dużej częstotliwości" również jest błędne, ponieważ wraz ze wzrostem częstotliwości reaktancja pojemnościowa maleje, więc kondensator łatwiej przenosi składową zmienną. Odpowiedź porównująca kondensator do diody ("przewodzi w jednym kierunku") jest niezgodna z zasadą działania: kondensator nie jest elementem jednokierunkowym; w idealnym przybliżeniu prąd zależy od szybkości zmian napięcia, a nie od kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę: kondensator w torze sygnałowym często "przepuszcza zmiany, a blokuje poziom stały". Jeśli pytanie dotyczy wzmacniacza DC, szukaj odpowiedzi o braku przenoszenia składowej stałej.
