W KNR spotyka się zapis ułamkowy norm zużycia dla materiałów pomocniczych, które mogą być używane wielokrotnie (np. elementy szalunków). Taki zapis rozdziela dwie różne informacje, ważne w praktyce kosztorysowej:
- licznik ułamka – pokazuje zużycie zamortyzowane, czyli normę przy wielokrotnym użyciu materiału (uwzględnia, że ten sam materiał "pracuje" na kilku cyklach);
- mianownik ułamka – pokazuje zapotrzebowanie materiałowe przy jednokrotnym użyciu, czyli ile materiału trzeba mieć, gdyby był zużywany tylko raz.
Na załączonej ilustracji w liczniku widnieje 0,063, a w mianowniku 0,219. Zgodnie z konwencją KNR oznacza to, że 0,219 jest normą przy jednokrotnym użyciu desek, a 0,063 dotyczy ujęcia zamortyzowanego (wielokrotne użycie).
Odpowiedź z wartością 0,219 przy jednokrotnym użyciu jest więc poprawna, bo odwołuje się do mianownika. Odpowiedzi z 0,063 lub 0,156 błędnie przypisują inną liczbę do jednokrotnego użycia – to typowa pomyłka polegająca na zamianie ról licznika i mianownika albo wybieraniu wartości "na oko" bez interpretacji. Odpowiedź z 0,282 nie zgadza się z żadnym elementem ułamka z ilustracji i dodatkowo opisuje wielokrotne użycie, które w KNR odpowiada licznikowi (tu: 0,063).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz zapis a/b w KNR dla materiału wielokrotnego użycia, zapamiętaj: "na budowę (fizycznie) bierzesz b, w kosztach po amortyzacji liczysz a".
