KWALIFIKACJA MED6 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 9.
Według którego systemu oznaczono na rysunku ząb prawy górny pierwszy trzonowiec?
Ilustracja przedstawia symbol graficzny używany w stomatologii, który jest częścią systemu oznaczania zębów.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Zsigmondy´ego" jest właściwa, jeśli na rysunku zastosowano notację z oznaczaniem ćwiartki łuku oraz numerem zęba w tej ćwiartce. Systemy takie jak Haderup wykorzystują inne znaki (np. plus/minus), więc nie pasują do zapisu typowego dla Zsigmondy’ego.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie sprawdza umiejętność rozpoznania systemu oznaczania zębów na podstawie sposobu zapisu widocznego na rysunku. W praktyce technika dentystycznego poprawny odczyt notacji jest kluczowy, bo błąd w identyfikacji zęba (np. pomylenie strony lub łuku) może prowadzić do wykonania pracy protetycznej dla niewłaściwego miejsca.

Odpowiedź "Zsigmondy´ego" jest poprawna, gdy zapis na rysunku odpowiada konwencji, w której ząb jest identyfikowany przez informację o ćwiartce oraz numerację zębów w obrębie ćwiartki. To podejście jest charakterystyczne dla notacji wywodzących się z systemu Zsigmondy’ego.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w takim układzie?

  • "Palmera." — w materiałach dydaktycznych nazwy Palmer i Zsigmondy bywają zestawiane jako bliskie/pochodne koncepcje notacji ćwiartek. Jeżeli jednak na rysunku widnieje zapis kwalifikowany jako system Zsigmondy’ego (zgodnie z kluczem zadania), to wybór "Palmera" traktuje się jako mylenie nazw/odmian notacji.
  • "Haderupa." — ta notacja opiera się na innym sposobie kodowania strony i łuku (stosuje odmienne znaki), więc nie pasuje do zapisu, w którym identyfikacja ćwiartki wygląda jak w systemie Zsigmondy’ego.
  • "Viohla." — nie jest powszechnie rozpoznawalną, standardową nazwą systemu oznaczania zębów w typowych zestawieniach dydaktycznych; w zadaniu pełni rolę dystraktora i nie odpowiada klasycznym regułom zapisu spotykanym w dokumentacji stomatologicznej.

Wskazówka egzaminacyjna: zanim wybierzesz nazwę systemu, najpierw wypisz cechy zapisu z rysunku: czy jest kodowanie ćwiartek, czy występują znaki typu plus/minus, czy pojawia się zapis dwucyfrowy. Dopiero potem dopasuj system po "cechach", a nie po skojarzeniu z nazwą.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sposób zapisu, w którym ząb identyfikuje się przez informację o położeniu w łuku (ćwiartka) oraz numer zęba w obrębie tej ćwiartki. Stosuje się go do czytelnego opisu zębów na schematach i w dokumentacji, zwłaszcza gdy pracuje się na rysunkach i modelach.
Szukaj zapisu wskazującego ćwiartkę łuku oraz numer zęba w tej ćwiartce. Kluczowe jest to, że położenie (prawy/lewy, góra/dół) jest zakodowane znakiem/konwencją ćwiartki, a nie np. wyłącznie dwucyfrową liczbą lub znakami plus/minus.
W notacji Haderupa strona i łuk są kodowane innymi znakami niż typowe oznaczenia ćwiartek spotykane w systemach wywodzących się z Zsigmondy’ego. Jeśli na rysunku widzisz zapis charakterystyczny dla ćwiartek i numerów, Haderup zwykle będzie niezgodny z tym wzorem.
Różnią się sposobem kodowania położenia zęba w łuku. Palmer (w praktyce często łączony z koncepcją Zsigmondy’ego) bazuje na zapisie ćwiartek i numerów w ćwiartce, natomiast Haderup stosuje odmienną symbolikę (np. znaki wskazujące stronę i łuk), co zmienia wygląd zapisu.
To ząb stały położony w prawej części szczęki (łuk górny), należący do grupy trzonowców; "pierwszy" oznacza ten bliżej przedtrzonowców (bardziej przedni spośród trzonowców). W protetyce ważne jest, by nie pomylić strony ani łuku.
Tak, bo w materiałach i zadaniach mogą pojawić się różne konwencje zapisu (np. notacje oparte na ćwiartkach albo na innych znakach). Najbezpieczniej umieć rozpoznać system po "cechach zapisu", a nie tylko po nazwie, oraz ćwiczyć odczyt na schematach.
Najczęstsze to: mylenie systemów o podobnym wyglądzie zapisu, nieuwzględnianie informacji o stronie i łuku (prawy/lewy, szczęka/żuchwa), oraz automatyczne wybieranie "najbardziej znanej" nazwy bez sprawdzenia, jakie znaki i reguły rzeczywiście widać na rysunku.
Pracuj na zestawach schematów uzębienia i zapisuj te same zęby w różnych systemach. Zrób tabelę: "jak kodowana jest ćwiartka?", "jak kodowany jest numer zęba?". Następnie trenuj szybkie dopasowanie systemu do cech zapisu, a nie do samej nazwy.
Najbardziej ryzykowna jest przy zleceniach na uzupełnienia jednostkowe i wielopunktowe (korony, mosty), gdy pomyłka zęba powoduje wykonanie pracy na niewłaściwą stronę lub łuk. Błąd notacji utrudnia też komunikację z gabinetem i wydłuża korekty.
W praktyce tak: najpierw identyfikujesz reguły zapisu (czy jest kodowanie ćwiartek, czy są znaki plus/minus, czy jest zapis dwucyfrowy). Dopiero potem przypisujesz nazwę systemu. Na egzaminie jednak nazwy są wymagane, więc warto je skojarzyć z cechami zapisu.
info

Około 52% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Według specjalistów z branży: "Odpowiedź "Zsigmondy´ego" jest właściwa, jeśli na rysunku zastosowano notację z oznaczaniem ćwiartki łuku oraz numerem zęba w tej ćwiartce."

Źródła:

  • ISO 3950:2016 Dentistry — Designation system for teeth and areas of the oral cavity (ISO 3950:2016)
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Palmer_notation - accessed 2026-02-27
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Haderup_system - accessed 2026-02-27

Materiały:

  • Norma ISO 3950 dotycząca oznaczania zębów
  • Podręczniki z anatomii zębów i nazewnictwa stomatologicznego
  • Materiały dydaktyczne z pracowni protetycznej: schematy oznaczania zębów i ćwiczenia w odczycie notacji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego