Kategorie przepięć (I–IV) opisują, jak dużych udarów napięciowych może spodziewać się urządzenie w zależności od miejsca w instalacji. Przepięcia mogą pochodzić od wyładowań atmosferycznych i operacji łączeniowych. Im bliżej źródła zasilania (np. przyłącza, złącza budynku), tym spodziewane przepięcia są większe i tym wyższa kategoria.
Dla sieci 230/400 V znormalizowane poziomy znamionowego napięcia udarowego wytrzymywanego (Uimp) są przypisane do kategorii. Odpowiedź "1,5 kV" jest poprawna, ponieważ odpowiada kategorii przepięć I, przeznaczonej dla wrażliwych urządzeń elektronicznych, które zwykle są zasilane przez dedykowane zasilacze lub pracują w obwodach, gdzie przewiduje się dodatkową ochronę (np. przez zastosowanie ograniczników przepięć).
Pozostałe wartości są typowe dla wyższych kategorii i dlatego nie pasują do kategorii I:
- "2,5 kV" odpowiada kategoriom stosowanym bliżej rozdziału energii w instalacji (typowo gniazda i urządzenia przenośne), więc jest za wysokie jak na kategorię I.
- "4,0 kV" dotyczy urządzeń stałych i rozdzielnic/elementów instalacji o większej odporności, a więc kategorii wyższej niż I.
- "6,0 kV" odnosi się do najbardziej "narażonych" punktów (okolice przyłącza/złącza), czyli kategorii najwyższej, nie do elektroniki w kategorii I.
Wskazówka egzaminacyjna: nie dobieraj kategorii po "rodzaju urządzenia", tylko po tym, gdzie jest podłączone w instalacji i jakie przepięcia mogą do niego dotrzeć.
