Węgiel kamienny jest podstawowym surowcem do wytwarzania koksu, a jego zużycie w koksowni jest duże i ciągłe. Z tego powodu kluczowa jest logistyka: przyjęcie surowca, buforowanie zapasów oraz podawanie go do przygotowania wsadu. Najczęściej realizuje się to przez składowanie węgla w postaci pryzm na utwardzonych składowiskach. Taki sposób magazynowania jest praktyczny, bo:
- pozwala składować bardzo duże ilości surowca na ograniczonej powierzchni placu,
- ułatwia pracę sprzętu przeładunkowego (np. ładowarki, spycharki) i organizację transportu wewnętrznego,
- jest typowy dla surowców masowych, gdzie liczy się dostępność i szybkość operacji, a nie magazynowanie "półkowe".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Na utwardzonym, zadaszonym placu – zadaszenie dla całych zapasów węgla jest zwykle rozwiązaniem mniej typowym i trudniejszym organizacyjnie (konstrukcyjnie oraz kosztowo) przy tak dużych wolumenach.
- W silosach – silosy stosuje się często dla materiałów jednorodnych, o określonej granulacji i dla dozowania w sposób bardziej "precyzyjny". W przypadku węgla dla koksowni dominują duże strumienie i potrzeba elastycznego składowania oraz mieszania partii surowca.
- W zamkniętym, dobrze wentylowanym magazynie – magazyn zamknięty jest typowy raczej dla materiałów wrażliwych na warunki atmosferyczne lub wymagających wysokiej czystości. Dla surowca masowego, jakim jest węgiel, przy skali zużycia w koksowni częściej stosuje się otwarte place składowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się surowiec masowy w dużych ilościach (węgiel, rudy, kruszywa), najczęściej poprawną odpowiedzią jest składowisko otwarte/pryzmy, o ile nie podano szczególnych warunków technologicznych wymagających magazynowania zamkniętego.
