W lekkich ścianach działowych z profili stalowych (tzw. ściankach w systemie suchej zabudowy) przestrzeń między słupkami jest często wypełniana wełną mineralną. Taki materiał ma strukturę włóknistą i porowatą, dzięki czemu dobrze pochłania energię fal dźwiękowych. W praktyce oznacza to ograniczenie przenoszenia hałasu przez przegrodę oraz zmniejszenie pogłosu w przegrodzie warstwowej. Dlatego właściwą funkcją wełny mineralnej w tej sytuacji jest izolacja akustyczna.
Odpowiedź "termicznej" może wydawać się kusząca, bo wełna mineralna jest powszechnie kojarzona z ociepleniem. Jednak w ścianie działowej (wewnętrznej), która nie oddziela środowiska zewnętrznego od wewnętrznego, podstawowym celem wypełnienia bywa akustyka, a nie spełnienie wymagań cieplnych jak w przegrodach zewnętrznych.
Odpowiedź "paroszczelnej" jest błędna, ponieważ paroizolacja to warstwa o bardzo dużym oporze dyfuzyjnym, wykonywana z folii lub membran, których zadaniem jest ograniczenie przenikania pary wodnej. Wełna mineralna nie jest materiałem paroszczelnym; sama z siebie nie zastępuje paroizolacji.
Odpowiedź "przeciwwodnej" również jest nieprawidłowa. Izolacje przeciwwodne (hydroizolacje) chronią przed wodą w postaci ciekłej i wykonuje się je z materiałów szczelnych (np. mas, pap, membran). Wełna mineralna nie pełni roli hydroizolacji i nie stanowi szczelnej bariery dla wody.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: wypełnienie z wełny w ściankach działowych najczęściej służy poprawie komfortu akustycznego, natomiast paroizolacja i hydroizolacja to osobne, szczelne warstwy stosowane tylko wtedy, gdy wymagają tego warunki wilgotnościowe i układ przegrody.
