Wentylacja naturalna to taka wymiana powietrza, która zachodzi bez wymuszenia mechanicznego (bez napędu wentylatorami). Jej działanie opiera się na zjawiskach fizycznych, takich jak różnica temperatur i gęstości powietrza (powstaje ciąg), a także oddziaływanie wiatru na budynek. W praktyce do wentylacji naturalnej zalicza się przede wszystkim wentylację grawitacyjną, gdzie powietrze napływa i odpływa samoczynnie przez otwory/nawiewniki oraz kanały.
Przewietrzanie (wietrzenie pomieszczeń przez otwarcie okien/drzwi) również polega na naturalnym ruchu powietrza i bywa traktowane jako forma naturalnej wymiany powietrza, choć w ujęciu technicznym jest mniej "instalacyjne" niż wentylacja kanałowa. Podobnie aeracja to pojęcie odnoszone do intensywnego, naturalnego przewietrzania (np. przez otwory w przegrodach), czyli mechanizm pozostaje naturalny.
Natomiast "wentylacja przeciwpożarowa" odnosi się do rozwiązań stosowanych w warunkach pożaru w celu ograniczania skutków dymu i wysokiej temperatury lub zapewnienia warunków ewakuacji. Jest to obszar instalacji bezpieczeństwa i zwykle wiąże się z odrębnymi wymaganiami projektowymi oraz często z elementami sterowania/urządzeniami wymuszającymi przepływ. Z tego powodu nie klasyfikuje się jej jako wentylacji naturalnej w sensie wentylacji bytowej pomieszczeń.
- Odpowiedź "wentylacja grawitacyjna" pasuje do naturalnej, bo opiera się na ciągu.
- Odpowiedzi "przewietrzanie" i "aeracja" wskazują na naturalny ruch powietrza bez napędu.
- Odpowiedź "wentylacja przeciwpożarowa" dotyczy funkcji bezpieczeństwa, a nie typowej wentylacji naturalnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się skojarzenia z systemami bezpieczeństwa (np. przeciwpożarowymi), zwykle nie jest to klasyfikacja wentylacji naturalnej rozumianej jako podstawowa wymiana powietrza w pomieszczeniu.
