W pytaniu trzeba rozpoznać rodzaj cięcia na podstawie widoku pnia po ścince (czyli śladów po wykonanych rzazach). Odpowiedź "sercowe" wskazuje na technikę, której efekt na pniaku ma odmienną geometrię niż w cięciu czołowym czy sztyletowym. W praktyce leśnej rozpoznawanie typu cięcia po pniaku służy m.in. ocenie poprawności pracy pilarza, jakości wykonania ścinki oraz bezpieczeństwa (czy zachowano właściwy układ rzazów i strefę zawiasu).
Odpowiedź "czołowe" jest niepoprawna, ponieważ opisuje inny sposób prowadzenia cięcia, który pozostawia inny układ powierzchni cięcia na pniaku. Uczniowie często wybierają ją intuicyjnie, bo brzmi jak "podstawowa" albo "najprostsza" technika, ale sama nazwa nie przesądza o zgodności z obrazem na rysunku.
Odpowiedź "sztyletowe" również dotyczy odmiennej techniki. Jej charakter i spodziewane ślady na pniaku różnią się od tych, które przypisuje się cięciu sercowemu. Typowym błędem jest kierowanie się pojedynczym elementem rysunku (np. ostrym kształtem) zamiast analizą całej geometrii rzazu.
Odpowiedź "usuwanie "piętki"" jest niepoprawna z innego powodu: nie jest to nazwa typu cięcia, tylko opis czynności/etapu technologicznego związanego z korektą pozostawionego fragmentu drewna. W testach egzaminacyjnych taka opcja bywa myląca, bo odnosi się do realnej praktyki, ale nie odpowiada pytaniu o zastosowane cięcie.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach "na rysunku" najpierw ustal, czy odpowiedzi są tego samego typu (tu: nazwy cięć). Jeśli jedna odpowiedź jest czynnością, a pozostałe nazwami technik, to zwykle jest to dystraktor. Następnie porównaj cechy śladu na pniaku z cechami charakterystycznymi danego cięcia z materiałów szkoleniowych.
