KWALIFIKACJA MED13 - TEST WIEDZY NR 4

PYTANIE NR 16.
Wiek Rozwój motoryczny Rozwój mowy Rozwój społeczny
3 lata Samodzielne jedzenie, bieganie Formułowanie prostych zdań Proste zabawy z rówieśnikami
5 lat Samodzielne ubieranie się, skakanie na jednej nodze Formułowanie złożonych zdań, rozumienie przysłów Zabawy w grupie, podstawowe zasady społeczne
7 lat Samodzielne pisanie, jazda na rowerze Pełna zdolność do prowadzenia rozmów Zrozumienie i przestrzeganie reguł społecznych
Na podstawie powyższej tabeli, wybierz prawidłową odpowiedź. 5-letnie dziecko, które nie jest w stanie samodzielnie się ubrać, ale potrafi formułować złożone zdania i bawić się w grupie, może mieć:
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Opis dotyczy 5-latka: dziecko potrafi mówić złożonymi zdaniami i bawić się w grupie, więc rozwój mowy i społeczny są adekwatne. Trudność dotyczy samoobsługi (samodzielne ubieranie się), która w tabeli jest ujęta w rozwoju motorycznym. Dlatego najbardziej pasują "Zaburzenia motoryczne".

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie opiera się na porównaniu opisu dziecka z oczekiwaniami rozwojowymi dla wieku 5 lat przedstawionymi w tabeli. W opisie wskazano, że 5-letnie dziecko nie potrafi samodzielnie się ubrać, ale jednocześnie formułuje złożone zdania oraz bawi się w grupie.

Jeżeli dziecko spełnia oczekiwania w obszarze mowy (złożone zdania) i funkcjonowania społecznego (zabawa w grupie), to deficyt nie dotyczy przede wszystkim tych sfer. Natomiast brak samodzielnego ubierania się odnosi się do umiejętności samoobsługowych, które w tabeli zostały przypisane do rozwoju motorycznego (rozumianego funkcjonalnie: sprawność ruchowa, koordynacja i planowanie ruchu potrzebne do wykonania czynności).

Dlatego odpowiedź "Zaburzenia motoryczne" jest najbardziej adekwatna: opis wskazuje na problem w obszarze czynności wymagających sprawności i koordynacji ruchów (np. manipulacja ubraniem, zapinanie, zakładanie elementów odzieży).

Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:

  • "Zaburzenia mowy" nie pasują, bo w opisie mowa jest na poziomie odpowiadającym wiekowi (złożone zdania).
  • "Zaburzenia społeczne" są mało prawdopodobne w tym ujęciu, ponieważ dziecko potrafi bawić się w grupie, co sugeruje adekwatne podstawowe kompetencje społeczne.
  • "Zaburzenia emocjonalne" nie wynikają bezpośrednio z danych w tabeli; sama odmowa lub trudność w ubieraniu mogłaby mieć różne przyczyny, ale w tym zadaniu klucz jest tabelaryczny podział na sfery rozwoju, więc wskazuje on na obszar motoryczny/samoobsługę.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zaznacz, które sfery są w opisie prawidłowe, a dopiero potem wskaż sferę, w której pojawia się rozbieżność z tabelą.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Rozwój motoryczny obejmuje nie tylko bieganie czy skakanie, ale też sprawność potrzebną do samoobsługi, np. ubierania się, manipulowania przedmiotami i koordynacji ruchów. W zadaniach egzaminacyjnych trudność w takich czynnościach często klasyfikuje się jako problem w sferze motorycznej.
Porównaj opis z informacjami o mowie: jeśli dziecko tworzy złożone zdania i komunikuje się adekwatnie do wieku, to mowa jest raczej prawidłowa. Gdy trudność dotyczy czynności ruchowych lub samoobsługowych (np. ubierania), wtedy bardziej pasuje obszar motoryczny.
Ubieranie wymaga koordynacji, planowania ruchu, sprawności dłoni i palców oraz kontroli postawy. To są elementy funkcjonowania ruchowego, dlatego w prostych tabelach rozwojowych samoobsługa bywa przypisywana do sfery motorycznej (a nie do mowy czy relacji społecznych).
W opisie dziecko potrafi bawić się w grupie, co sugeruje umiejętność współdziałania i podstawowe kompetencje społeczne na poziomie przedszkolnym. Gdyby problem dotyczył sfery społecznej, częściej pojawiłyby się trudności w kontaktach z rówieśnikami lub w zabawach grupowych.
Nie zawsze. W praktyce przyczyny mogą być różne (np. brak treningu, czynniki emocjonalne, trudności sensoryczne). Jednak w tym typie pytania egzaminacyjnego obowiązuje logika: porównujemy opis z tabelą i wskazujemy sferę, w której występuje rozbieżność, czyli motorykę/samoobsługę.
Najczęściej przez obserwację wykonania czynności (ubieranie, jedzenie, higiena), analizę etapów zadania i rozmowę z opiekunem. Terapeuta zwraca uwagę na koordynację, chwyt, planowanie ruchu i tempo pracy. Wynik pomaga dobrać ćwiczenia i dostosowania w codziennych aktywnościach.
Pomocne są aktywności na motorykę małą (chwyt pęsetowy, manipulacje), koordynację oburęczną oraz sekwencjonowanie czynności (kolejność kroków). Stosuje się też trening na elementach ubrań: rzepy, guziki, zamki, przewlekanie. Ważne jest stopniowanie trudności.
Częsty błąd to wybieranie odpowiedzi na podstawie ogólnego wrażenia zamiast wskazania konkretnej sfery, w której opis odbiega od normy. Inny błąd to mylenie samoobsługi z rozwojem społecznym lub emocjonalnym. Pomaga metoda: najpierw potwierdź sfery prawidłowe, potem wskaż niezgodność.
Zwykle wtedy, gdy opis wskazuje na trudności typowo językowe: bardzo ubogi zasób słów, brak zdań adekwatnych do wieku, problemy z rozumieniem poleceń lub niską zrozumiałość wypowiedzi. Jeśli w opisie mowa jest wyraźnie na poziomie wieku, ta odpowiedź jest mało prawdopodobna.
Nie. To zadania edukacyjne, które sprawdzają umiejętność przyporządkowania obserwacji do sfer rozwoju (motoryka, mowa, społeczne) na podstawie schematycznych kryteriów. W praktyce diagnoza wymaga szerszego wywiadu, obserwacji i narzędzi oceny, a nie pojedynczej informacji.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 62% zdających egzamin. średnie

Według specjalistów z branży: "Opis dotyczy 5-latka: dziecko potrafi mówić złożonymi zdaniami i bawić się w grupie, więc rozwój mowy i społeczny są adekwatne."

Materiały:

  • Podręczniki z psychologii rozwojowej dziecka (kamienie milowe rozwoju)
  • Materiały dydaktyczne z terapii zajęciowej dotyczące ADL i samoobsługi u dzieci
  • Skale i kwestionariusze funkcjonalne używane w ocenie rozwoju (materiały szkoleniowe/uczelni)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego