Dodatek konstrukcyjny (luz odzieżowy) w obwodzie klatki piersiowej to zaplanowana w konstrukcji różnica między wymiarem ciała a wymiarem wyrobu. Nie jest to zapas na szwy ani "margines" na poprawki, tylko element dopasowania, który wpływa na komfort, wygląd oraz funkcję odzieży.
W typowym ujęciu najmniejszy luz w obwodzie klatki piersiowej stosuje się w odzieży lekkiej przeznaczonej bezpośrednio na górną część ciała, czyli w bluzkach. Taki wyrób nie musi mieścić wielu warstw pod spodem i zwykle ma bardziej dopasowaną sylwetkę, dlatego luz może być najmniejszy.
Większe dodatki konstrukcyjne są charakterystyczne dla odzieży o bardziej "okryciowej" funkcji:
- Żakiet ma z reguły bardziej złożoną konstrukcję (często z podszewką, usztywnieniami) i ma dobrze układać się na bluzce lub topie, więc potrzebuje większej swobody.
- Kurtka jako odzież wierzchnia powinna umożliwiać założenie warstw (np. swetra) i zapewnić wygodę ruchów, stąd typowo większy luz.
- Płaszcz to okrycie wierzchnie o największej funkcji warstwowania; z tego powodu w praktyce konstrukcyjnej często wymaga jeszcze większego luzu, aby nie krępować ruchów i dobrze układać się na pododzieży.
Przy rozwiązywaniu takich zadań warto myśleć funkcją wyrobu: im "lżejsza" odzież noszona bliżej ciała, tym mniejszy luz; im bardziej wierzchnia i przeznaczona do noszenia na inne ubrania, tym luz większy. Uwaga: w praktyce wartości zależą też od fasonu, trendów i założeń projektowych, ale w zadaniach egzaminacyjnych zwykle przyjmuje się opisane reguły ogólne.
