Wielkością charakteryzującą skład mieszanki w silniku spalinowym jest współczynnik nadmiaru powietrza (lambda). Opisuje on relację ilości powietrza doprowadzonego do cylindra do ilości powietrza wymaganej do spalania stechiometrycznego danej dawki paliwa. Dzięki temu pozwala jednoznacznie ocenić, czy mieszanka ma właściwe proporcje.
W praktyce interpretacja jest następująca: gdy lambda wskazuje wartość odpowiadającą warunkom stechiometrycznym, ilość tlenu jest "w sam raz" do spalenia paliwa; gdy lambda wskazuje nadmiar powietrza, mieszanka jest uboższa; gdy powietrza jest za mało, mieszanka jest bogatsza. To właśnie opis proporcji powietrze–paliwo stanowi "skład mieszanki" w sensie eksploatacyjnym i diagnostycznym.
Pozostałe odpowiedzi nie definiują składu mieszanki:
- "wartość opałowa" to cecha paliwa mówiąca o ilości energii możliwej do uzyskania ze spalenia określonej ilości paliwa. Nie mówi nic o proporcji powietrza do paliwa w cylindrze.
- "współczynnik sprawności spalania" (lub ogólnie sprawność spalania) odnosi się do tego, jak całkowicie i efektywnie zachodzi proces spalania, a nie do tego, jaki był skład mieszanki. Na sprawność wpływają m.in. warunki mieszania, czas spalania i jakość rozpylania.
- "temperatura spalania" jest parametrem wynikowym procesu. Zależy od składu mieszanki, ale także od obciążenia, stopnia sprężania, recyrkulacji spalin czy warunków chłodzenia. Nie jest więc miarą składu, tylko jednym z efektów pracy silnika.
Na egzaminie warto zapamiętać rozróżnienie: skład opisuje relacja powietrze–paliwo (lambda/AFR), energia to wartość opałowa, a efekty procesu to m.in. temperatura i sprawność.
