Wiertło stopniowe (często używane do pracy z blachą i profilami cienkościennymi) rozpoznaje się po stożkowym korpusie z wyraźnymi "schodkami", czyli kolejnymi stopniami średnic. Każdy stopień odpowiada innej średnicy otworu, a przejścia między stopniami są ostro zarysowane. Taka geometria ułatwia wykonywanie i powiększanie otworów w cienkich elementach, zwykle z mniejszą tendencją do szarpania materiału niż przy doborze przypadkowego wiertła.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "C": na rysunku oznaczonym tą literą powinien być widoczny stożek z kilkoma stopniami (zwykle o rosnącej średnicy). To cecha diagnostyczna, która odróżnia wiertło stopniowe od innych narzędzi do wiercenia.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ odpowiadają narzędziom o innej geometrii i zastosowaniu. Typowe pomyłki to:
- wybranie wiertła krętego (spiralnego) – ma stałą średnicę na długości roboczej, bez stopni;
- wybranie wiertła stożkowego/rozwiertaka – może być stożkowe, ale nie ma wyraźnych stopni, tylko gładkie przejście średnicy;
- wybranie pogłębiacza – służy do fazowania/pogłębiania, a nie do wykonywania wielu średnic otworu stopniami.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi zawsze sprawdź na ilustracji czy widać kilka "schodków". Sam stożek nie wystarcza — kluczowe jest stopniowanie średnic, bo to odróżnia wiertło stopniowe od innych narzędzi o zbliżonym zarysie.
