Wiskozymetr jest przyrządem używanym do pomiaru lepkości, czyli oporu, jaki ciecz stawia podczas płynięcia. W zastosowaniach technicznych (także w energetyce) pomiar lepkości bywa elementem kontroli jakości oraz diagnostyki płynów eksploatacyjnych, np. olejów smarowych i hydraulicznych. W zależności od konstrukcji i metody pomiaru wiskozymetr może służyć do wyznaczania lepkości dynamicznej lub kinematycznej; w praktyce laboratoryjnej często spotyka się wyniki lepkości kinematycznej podawane dla określonej temperatury.
Odpowiedź "lepkości kinematycznej płynów" wskazuje na typową wielkość, którą można wyznaczać wiskozymetrem (zwłaszcza w badaniach olejów). To ma znaczenie eksploatacyjne: zmiana lepkości może sygnalizować np. degradację cieczy, niewłaściwą temperaturę pracy, zanieczyszczenie lub rozcieńczenie.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odnoszą się do innych wielkości fizycznych i innych narzędzi pomiarowych:
- "prędkości wiatru" mierzy się anemometrem (wiatromierzem), a nie wiskozymetrem.
- "natężenia oświetlenia" dotyczy fotometrii i mierzy się je luksomierzem.
- "wartości opałowej peletu" wyznacza się metodami kalorymetrycznymi (np. w bombie kalorymetrycznej) i/lub na podstawie analiz paliwa; wiskozymetr nie służy do tego celu.
Wskazówka egzaminacyjna: warto zapamiętać pary "wielkość–przyrząd" (lepkość–wiskozymetr, prędkość wiatru–anemometr, natężenie oświetlenia–luksomierz). To pomaga unikać odpowiedzi wybieranych na skojarzenia.
