Wkop udostępniający jest pierwszym wyrobiskiem odkrywkowym, które ma jak najszybciej i jak najtaniej zapewnić dostęp do kopaliny użytecznej. Dlatego przy jego lokalizacji kluczowe jest porównanie warunków nadkładu w różnych częściach złoża.
Geologiczny wskaźnik nadkładu rozumie się jako stosunek miąższości nadkładu do miąższości złoża (Wn = Mn/Mz). Zależność interpretacyjna jest prosta: im mniejszy wskaźnik, tym mniejsza ilość skał płonnych do usunięcia, a więc mniejsze koszty i krótszy czas dojścia do kopaliny.
Dla złoża o miąższości 100 m wartość 0,1 oznacza, że nadkład stanowi jedynie 10% miąższości złoża, czyli warunki są bardzo korzystne do udostępnienia. Wartość 1,0 oznacza nadkład porównywalny ze złożem (dużo większe roboty przygotowawcze), a 10,0 lub 100,0 oznaczają skrajnie niekorzystny nadkład w relacji do złoża.
Dlatego poprawny wybór to najmniejsza podana wartość wskaźnika. Odpowiedzi z większym wskaźnikiem są błędne, bo prowadzą do niepotrzebnego zwiększenia zdejmowania nadkładu, wzrostu kosztów i wydłużenia czasu rozpoczęcia wydobycia.
