Metoda porównań służy do oceny zjawisk poprzez zestawienie ich wartości z odpowiednim punktem odniesienia. Kluczowe jest rozpoznanie, co jest bazą porównania w treści zadania.
W opisie właściciel hurtowni analizuje zatrudnienie w ostatnim roku, a jako podstawę odniesienia przyjmuje wielkość zatrudnienia z lat ubiegłych. To oznacza, że porównuje to samo zjawisko (zatrudnienie w tej samej firmie) w różnych okresach. Taki układ jest typowy dla porównań w czasie (analiza dynamiki, trendu, zmian rok do roku).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "w przestrzeni" dotyczy porównania między miejscami lub obiektami w tym samym czasie (np. dwie hurtownie, dwa regiony, dwa oddziały). W zadaniu nie ma odniesienia do innej lokalizacji ani innej jednostki organizacyjnej.
- "z normą" wymaga istnienia standardu/planowanego poziomu, np. planu zatrudnienia, budżetu etatów, normy organizacyjnej. W treści pojawia się wyłącznie odniesienie do danych historycznych, a nie do planu czy normatywu.
- "parami" sugeruje bezpośrednie zestawianie obiektów w parach (np. pracownik A vs pracownik B, dział 1 vs dział 2) według tej samej cechy. Tu analizowany jest jeden obiekt (hurtownia) w ujęciu historycznym, więc nie ma podstaw do porównań parami.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści widzisz sformułowania typu "w ostatnim roku", "w poprzednich latach", "miesiąc do miesiąca", "rok do roku", najczęściej chodzi o porównanie w czasie.
