Pytanie dotyczy rozpoznania właściwości skóry ustalanej na podstawie próbki laboratoryjnej pokazanej na rysunku. W praktyce kontroli jakości wyrobów skórzanych często ocenia się różne cechy mechaniczne, a kluczem jest zrozumienie, jaki mechanizm zniszczenia odpowiada danej właściwości.
Wytrzymałość na rozdzieranie dotyczy sytuacji, gdy w materiale istnieje już inicjacja uszkodzenia (np. nacięcie, karb, początek pęknięcia) i sprawdza się, jak łatwo to uszkodzenie "idzie dalej" podczas obciążania. Jest to bardzo ważne dla elementów, gdzie występują otwory, przeszycia, krawędzie i miejsca koncentracji naprężeń.
Odpowiedź "Wytrzymałość na rozdzieranie." pasuje do badania, którego celem jest ocena odporności na propagację rozdarcia, a nie jedynie na rozerwanie przy równomiernym rozciąganiu.
- "Odporność na ścieranie." dotyczy zupełnie innego obciążenia: tarcia powierzchni o materiał ścierny lub przeciwpróbkę. Wynik wiąże się z ubytkiem, zmianą wyglądu lub masy, a nie z rozdarciem.
- "Wytrzymałość na rozciąganie." odnosi się do maksymalnego naprężenia/siły przy rozciąganiu próbki do zerwania. To test "na zerwanie w osi", a nie na rozwój pęknięcia od nacięcia.
- "Odporność na zginanie." bada zachowanie skóry przy cyklicznym zginaniu (zmęczenie materiału): pojawianie się pęknięć licowych, pęknięć w zgięciu lub innych uszkodzeń wynikających z powtarzalnej deformacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że rozdzieranie jest związane z "pęknięciem, które już się zaczęło". Jeśli próbka (na rysunku) sugeruje przygotowanie do inicjacji i prowadzenia rozdarcia, wybieraj właściwość związaną z rozdzieraniem, a nie z rozciąganiem czy ścieraniem.
