Pytanie sprawdza, czy potrafisz rozróżnić dowody księgowe wewnętrzne od dowodów obcych (zewnętrznych) oraz dobrać do nich właściwą metodę korygowania błędów.
Metoda opisana w treści (skreślenie błędnej treści/kwoty z zachowaniem czytelności, wpisanie treści poprawnej, podanie daty poprawki i złożenie podpisu osoby upoważnionej) jest typowa dla dokumentów sporządzanych w jednostce. Taki sposób korekty ma utrzymać ciągłość zapisu i ślad kontroli: widać, co było pierwotnie, kto i kiedy wprowadził zmianę oraz że korekta została zatwierdzona.
Odpowiedź "Pw – Przyjęcie wewnętrzne" pasuje, ponieważ PW jest dowodem wewnętrznym (np. dokumentem magazynowym/obrotu wewnętrznego) sporządzanym przez pracowników jednostki. W praktyce to jednostka odpowiada za jego treść, więc może skorygować błąd w sposób opisany w pytaniu, dbając o czytelność i autoryzację poprawki.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z innego powodu:
- "Faktura sprzedaży" to dokument wystawiany kontrahentowi i mający określone wymogi formalne; błędy na fakturach koryguje się zasadniczo przez wystawienie dokumentu korygującego (a nie przez skreślanie na egzemplarzu).
- "Faktura zakupu" jest dokumentem otrzymanym od dostawcy; jednostka nie powinna "poprawiać" cudzej faktury poprzez skreślenia, tylko uzyskać właściwą korektę od wystawcy i ująć ją w ewidencji.
- "WB – Wyciąg bankowy" pochodzi z banku, czyli od zewnętrznej instytucji. Treści wyciągu nie zmienia się w księgowości przez skreślenia; ewentualne niezgodności wyjaśnia się z bankiem, a w księgach dokonuje się zapisów na podstawie poprawnych dokumentów lub wyjaśnień.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu widzisz skreślenie + data + podpis, najpierw pomyśl o dokumentach wewnętrznych (sporządzanych w jednostce). Gdy odpowiedzi zawierają faktury lub wyciąg bankowy, traktuj je jako dokumenty obce, które koryguje się inną drogą niż ręczne skreślenia na oryginale.
