W ogrodach w stylistyce japońskiej mała architektura jest podporządkowana harmonii, prostocie i symbolice. Jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów jest kamienna latarnia ogrodowa (latarnia z kamienia), rozpoznawalna dzięki wyraźnej, "warstwowej" bryle: podstawie, trzonowi oraz daszkowi. Taki element nie pełni wyłącznie roli dekoracji, ale wzmacnia rytm kompozycji i podkreśla ważne miejsca w ogrodzie.
Dlaczego właśnie kamienna latarnia jest typowa? Jest silnie utrwalona w tradycji ogrodów japońskich jako element spotykany przy ścieżkach, w pobliżu wody, przy kamiennych kompozycjach lub w strefach przejścia. W praktyce projektowej technika architektury krajobrazu ważne jest, aby odróżniać elementy charakterystyczne (często obecne i rozpoznawalne) od elementów tylko luźno kojarzonych z "orientem".
Typowe błędne wybory wynikają z tego, że uczący się kierują się ogólną "egzotyką" formy albo znanymi motywami z innych stylów. Obiekty, które bywają w ogrodach europejskich (np. klasyczne rzeźby, fontanny barokowe, rozbudowane pergole) nie oddają estetyki japońskiej i często zaburzają jej założenia. Z kolei elementy stricte funkcjonalne (np. typowe ogrodzenia czy ławki parkowe) nie są wyróżnikiem stylu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "elementu charakterystycznego", szukaj obiektu, który jest jednocześnie rozpoznawalny i tradycyjnie powiązany z danym stylem. W ogrodzie japońskim będą to najczęściej elementy kamienne i stonowane, a nie dominujące, ozdobne formy znane z ogrodów formalnych Zachodu.
