Druk elektrofotograficzny (często kojarzony z drukiem "laserowym") opiera się na wytworzeniu obrazu na elemencie fotoprzewodzącym, a następnie przeniesieniu go na papier i trwałym utrwaleniu. W ujęciu uproszczonym, które często występuje w zadaniach testowych, wyróżnia się cztery główne fazy:
- Naświetlanie – układ optyczny/laser zmienia stan elektryczny powierzchni fotoprzewodnika w miejscach odpowiadających obrazowi.
- Nanoszenie tonera – toner (proszek) jest przyciągany do obszarów obrazu na fotoprzewodniku, dzięki różnicom ładunków.
- Przenoszenie tonera na podłoże – obraz z tonera zostaje przeniesiony z fotoprzewodnika na papier (lub inne podłoże), zwykle przy pomocy pola elektrostatycznego.
- Utrwalanie – toner jest trwale łączony z podłożem, najczęściej przez działanie temperatury i docisku w zespole utrwalającym.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne? Sekwencje, w których utrwalanie pojawia się przed naniesieniem lub transferem tonera, są nielogiczne technologicznie: nie da się utrwalić czegoś, co nie znajduje się jeszcze na podłożu. Z kolei warianty, które w środku listy umieszczają ładowanie po naświetlaniu, mieszają pełny cykl procesu z kolejnością etapów: w praktyce ładowanie (w pełnym opisie) przygotowuje fotoprzewodnik do naświetlania, a nie odwrotnie.
Warto pamiętać, że w szczegółowych opisach procesu spotyka się więcej etapów (np. ładowanie, kasowanie, czyszczenie). Na egzaminie kluczowe jest jednak dopasowanie się do tego, czy pytanie wymaga pełnej sekwencji, czy tylko głównych faz. W tym zadaniu sprawdzana jest kolejność podstawowa prowadząca od utworzenia obrazu do jego trwałego utrwalenia na podłożu.
