Adres rozgłoszeniowy (broadcast) w IPv4 jest używany do wysłania pakietu do wszystkich hostów w jednej podsieci. Z definicji jest to ostatni adres w zakresie danej podsieci – w zapisie binarnym oznacza to, że wszystkie bity części hostowej są ustawione na 1.
Dla prefiksu /25 część sieciowa ma 25 bitów, a część hostowa 7 bitów. To oznacza, że jedna podsieć zawiera 2^7 = 128 adresów (wliczając adres sieci i broadcast). Maska /25 odpowiada 255.255.255.128, więc w ostatnim oktecie granice podsieci wypadają co 128 adresów: 0–127, 128–255 itd.
Jeżeli podsieć zaczyna się od 10.255.255.0/25, to jej zakres to:
- 10.255.255.0 – adres sieci (pierwszy w zakresie, nie dla hosta)
- 10.255.255.1–10.255.255.126 – adresy hostów (użytkowe)
- 10.255.255.127 – adres rozgłoszeniowy (ostatni w zakresie)
Dlatego poprawna jest odpowiedź: 10.255.255.127/25.
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku "ostatniego adresu w swojej podsieci", ponieważ dla prefiksów /24, /23 i /22 adres 10.0.255.127 leży wewnątrz większego zakresu, a broadcast wypada na końcu bloku (typowo .255 w ostatnim oktecie dla tych przykładów). Częsty błąd na egzaminie to założenie, że broadcast zawsze kończy się na .255 – to prawda tylko w wybranych maskach (np. /24), a przy /25 broadcast może być zarówno .127, jak i .255 (dla drugiej połowy). W praktyce poprawne wyznaczanie broadcastu jest ważne m.in. przy analizie ruchu ARP i wstępnych etapach działania DHCP w danej domenie rozgłoszeniowej.
