Forma prawotwórczej działalności państwa to taka, która prowadzi do ustanowienia przepisów (norm) o charakterze generalnym i abstrakcyjnym, czyli skierowanych do określonych kategorii adresatów (nie do jednej osoby) i przewidzianych do wielokrotnego stosowania.
Ustawa spełnia te cechy: jest aktem normatywnym stanowionym przez uprawniony organ w odpowiedniej procedurze, a jej przepisy obowiązują w sposób powszechny (w granicach systemu prawa). Dlatego jest przykładem prawotwórczej działalności państwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Decyzja administracyjna – to typowy przykład stosowania prawa: rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnej osoby lub podmiotu, opierając się na już obowiązujących przepisach. Nie tworzy nowych norm powszechnych.
- Umowa cywilnoprawna – jest czynnością prawną dokonywaną przez strony (np. obywatela i urząd jako podmiot prawa cywilnego). Może kształtować prawa i obowiązki stron, ale nie jest aktem stanowienia prawa powszechnie obowiązującego.
- Postanowienie sądu – jest orzeczeniem w konkretnej sprawie (często o charakterze procesowym). Co do zasady nie stanowi źródła powszechnie obowiązujących norm; jest również przejawem stosowania prawa, a nie jego stanowienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się ustawa/rozporządzenie oraz decyzja/orzeczenie, warto sprawdzić, czy pytanie dotyczy stanowienia prawa (akty normatywne), czy rozstrzygania spraw jednostkowych (akty indywidualne).
