Źródła prawa powszechnie obowiązującego to takie akty normatywne, których normy mogą wiązać wszystkich adresatów na danym terytorium (np. obywateli, cudzoziemców, instytucje), a nie tylko określoną organizację czy strony umowy. Do tej grupy należą akty rangi ustawowej.
Kodeks karny ma formę ustawy. Z tego powodu jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego: jego przepisy określają m.in. czyny zabronione i zasady odpowiedzialności karnej, a więc mogą dotyczyć każdego, kto znajdzie się w sytuacji opisanej w przepisie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Zarządzenie wewnętrzne firmy – jest aktem wewnętrznym (organizacyjnym). Obowiązuje co do zasady pracowników lub osoby podporządkowane danej strukturze i nie stanowi powszechnie obowiązującego źródła prawa dla wszystkich.
- Umowa między dwoma firmami – tworzy zobowiązania i uprawnienia głównie między stronami umowy. Nie jest aktem normatywnym obowiązującym wszystkich, tylko stosunkiem prawnym o charakterze cywilnym.
- Statut szkoły – jest dokumentem regulującym funkcjonowanie konkretnej placówki i jej społeczności. Nie jest powszechnie obowiązującym źródłem prawa państwowego; działa w ramach i na podstawie przepisów wyższego rzędu.
W praktyce ochrony osób i mienia rozróżnienie to jest ważne, bo część zasad wynika z przepisów powszechnych (które trzeba stosować), a część z regulaminów i procedur (które wiążą wewnętrznie i nie mogą być sprzeczne z prawem powszechnym).
