W uprawie ziemniaka najsilniej na wzrost i rozwój wpływają czynniki, które bezpośrednio sterują tempem procesów fizjologicznych oraz dostępnością wody.
"Temperatura powietrza" jest czynnikiem podstawowym: od niej zależy tempo wzrostu, przechodzenie przez fazy rozwojowe i ogólna aktywność metaboliczna roślin. Zbyt niska lub zbyt wysoka temperatura ogranicza rozwój, nawet przy dobrej agrotechnice.
"Opady deszczu" (w praktyce: zaopatrzenie w wodę) wpływają na wilgotność gleby, a więc na możliwość pobierania wody i składników pokarmowych. Niedobór opadów może szybko obniżać tempo przyrostu i prowadzić do spadku plonu, szczególnie w okresach największego zapotrzebowania na wodę.
"Prędkość wiatru" zmienia bilans wodny roślin przez wzrost parowania i transpiracji oraz oddziałuje na mikroklimat łanu. Silny wiatr może także powodować stres mechaniczny, przesuszanie oraz utrudniać utrzymanie stabilnych warunków w łanie.
Na tym tle "Wilgotność powietrza" często ma bardziej pośredni wpływ na wzrost i rozwój. Wpływa na intensywność transpiracji i na warunki sprzyjające niektórym chorobom, ale nie jest zwykle czynnikiem tak "pierwotnym" jak temperatura czy dostępność wody w glebie. Dlatego w typowym ujęciu agrotechnicznym bywa wskazywana jako czynnik o najmniejszym wpływie spośród podanych.
Warto pamiętać o typowej pułapce: wilgotność powietrza to nie to samo co wilgotność gleby. To drugie (silnie zależne od opadów i nawadniania) jest dla ziemniaka kluczowe w plonowaniu.
