Elementem, który blokuje prąd stały (składową o częstotliwości 0 Hz) i jednocześnie umożliwia przepływ prądu zmiennego, jest kondensator.
W praktyce wynika to z jego własności: po podłączeniu do źródła DC kondensator ładuje się, a po osiągnięciu stanu ustalonego prąd maleje do zera. Wtedy kondensator zachowuje się jak przerwa dla składowej stałej. Natomiast dla przebiegów zmiennych kondensator ma reaktancję pojemnościową, która zależy od częstotliwości: im wyższa częstotliwość, tym "łatwiej" prąd zmienny przepływa przez kondensator (mniejszy opór pozorny).
- "Rezystor" ogranicza prąd zarówno dla DC, jak i AC, ale nie "odcina" selektywnie składowej stałej i nie "przepuszcza" specjalnie zmiennej. Jest elementem stratnym, a jego działanie nie polega na rozróżnianiu składowych częstotliwościowych.
- "Cewka" działa odwrotnie niż kondensator w wielu zastosowaniach: dla DC (w stanie ustalonym) ma bardzo małą impedancję (prawie zwarcie), a dla AC jej reaktancja rośnie z częstotliwością, więc coraz silniej "przeciwdziała" zmianom prądu.
- "Dioda" jest elementem nieliniowym i kierunkowym: przewodzi głównie w jednym kierunku. Nie jest to element, który z definicji blokuje DC i przepuszcza AC; może prostować AC na składową stałą, co jest innym zjawiskiem niż selektywne "odcinanie składowej stałej".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się fraza "odcina składową stałą, przepuszcza zmienną", najczęściej chodzi o sprzęganie pojemnościowe (kondensator w szeregu z sygnałem). Gdy jest "przepuszcza stały, tłumi zmienny", częściej pasuje cewka w szeregu lub kondensator do masy (zależnie od układu).
