Odporność na ścieranie to zdolność materiału do zachowania struktury i wyglądu mimo tarcia podczas użytkowania (np. na kolanach spodni, w okolicy bioder, na łokciach, w miejscach kontaktu z paskiem lub plecakiem). W ujęciu ogólnym włókna syntetyczne, takie jak poliester, są projektowane tak, aby dobrze znosić intensywne obciążenia mechaniczne, w tym ścieranie. Dlatego w wielu zastosowaniach odzieżowych poliester (lub mieszanki z poliestrem) zapewnia wyższą trwałość użytkową.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w tym ogólnym porównaniu surowców?
- Bawełna jest komfortowa i chłonna, ale w wielu konstrukcjach materiałów szybciej "wyciera się" i traci masę powierzchniową pod wpływem tarcia niż poliester.
- Jedwab to włókno delikatne i luksusowe; zwykle nie wybiera się go do wyrobów narażonych na duże tarcie, bo łatwiej ulega przetarciom i uszkodzeniom powierzchni.
- Wełna dobrze izoluje i sprężyście się odkształca, ale jej powierzchnia może ulegać zużyciu w tarciu; dodatkowo łatwo pomylić odporność na ścieranie z innymi cechami (np. termoizolacją czy sprężystością).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie nie doprecyzowuje splotu, gramatury i wykończenia, zwykle chodzi o ogólną właściwość surowca włókienniczego. Wtedy poprawną intuicją jest wybór włókna syntetycznego (poliester) jako bardziej odpornego na ścieranie niż typowe włókna naturalne. W praktyce warto pamiętać, że wynik testów ścieralności dla gotowej tkaniny/dzianiny zależy też od konstrukcji i wykończenia materiału, nie tylko od rodzaju włókna.
