Wiązanie wozówkowe to sposób układania cegieł w murze, w którym na licu (zewnętrznej widocznej powierzchni muru) występują przede wszystkim wozówki, czyli dłuższe boki cegły. Oznacza to, że patrząc na lico, widzimy powtarzające się prostokąty o proporcjach odpowiadających długości cegły, a spoiny pionowe układają się w charakterystyczny rytm wynikający z przesunięcia kolejnych cegieł.
Aby poprawnie rozwiązać zadanie, najpierw trzeba odróżnić dwa podstawowe pojęcia:
- wozówka – dłuższa powierzchnia cegły (widok "podłużny" na licu),
- główka – krótsza powierzchnia cegły (widok "poprzeczny" na licu).
Odpowiedź poprawna to ta, która wskazuje fragment muru, gdzie na licu dominują wozówki (długie boki). Odpowiedzi błędne zwykle przedstawiają lico z przewagą główek albo wiązania mieszane, gdzie w danym pasie/warstwie widać naprzemiennie główki i wozówki, co nie odpowiada czystemu wiązaniu wozówkowemu.
Typowe pomyłki wynikają z patrzenia wyłącznie na "ładny wzór" spoin lub z mylenia nazw: jeżeli na licu widać głównie krótsze boki cegieł, nie jest to wiązanie wozówkowe. Na egzaminie warto zawsze zadać sobie kontrolne pytanie: czy na licu widzę długi bok cegły?
