Czujnik indukcyjny służy do bezkontaktowego wykrywania obecności metalu w swojej strefie działania. W zadaniach z siłownikiem najczęściej wykorzystuje się go do sygnalizacji położeń krańcowych, aby sterownik (np. PLC) "wiedział", że element wykonawczy osiągnął wymagane położenie i można przejść do kolejnego kroku sekwencji.
Warunek w pytaniu brzmi: czujnik ma być aktywny, gdy tłoczysko jest całkowicie wysunięte. Oznacza to, że punkt detekcji musi odpowiadać końcowi skoku po stronie wysuwu. W praktyce czujnik umieszcza się tak, aby w tym położeniu w jego zasięgu znalazł się metalowy element: np. część ruchoma, znacznik/krzywka, łeb śruby, uchwyt na tłoczysku albo element mocowania zintegrowany z siłownikiem.
Odpowiedź poprawna wskazuje miejsce, które na dołączonym schemacie odpowiada sytuacji, w której po pełnym wysunięciu tłoczyska wykrywany element metalowy znajduje się dokładnie w strefie zadziałania czujnika. To zapewnia jednoznaczny sygnał "wysunięty".
Pozostałe propozycje są niepoprawne typowo z następujących powodów:
- Wskazują stronę wsuwu, czyli miejsce odpowiadające położeniu "całkowicie wsunięte", a nie "wysunięte".
- Odnajdują położenie pośrednie, w którym czujnik mógłby zadziałać przed końcem skoku, co psuje logikę sekwencji.
- Lokalizują czujnik w punkcie, gdzie brak jest stabilnego metalowego celu w strefie detekcji w momencie pełnego wysunięcia.
Na egzaminie warto wykonać prostą kontrolę: wyobrazić sobie ruch tłoczyska od 0% do 100% skoku i sprawdzić, w którym miejscu czujnik "zobaczy" metal dopiero przy 100% skoku. Tylko takie ustawienie poprawnie realizuje warunek z treści zadania.
