Do wykonania gwintu wewnętrznego (czyli w otworze) stosuje się gwintownik. Jest to narzędzie skrawające, które podczas wkręcania w przygotowany otwór usuwa materiał i tworzy zarys gwintu. W praktyce najpierw wykonuje się otwór wiertłem o odpowiedniej średnicy pod gwint, następnie (często) lekko fazuje krawędź otworu i dopiero potem gwintuje.
Odpowiedź "gwintownik" jest poprawna, ponieważ jako jedyna wskazuje narzędzie przeznaczone do nacinania gwintu w otworze. W zależności od technologii można używać gwintowników ręcznych (zwykle zestaw: zdzierak/pośredni/wykańczak) albo maszynowych, ale zasada przeznaczenia pozostaje ta sama: gwintownik = gwint wewnętrzny.
Typowe błędne wybory wynikają z mylenia funkcji narzędzi:
- "Narzynka" jest narzędziem do gwintów zewnętrznych (na wałku/pręcie). Może być mylona, bo również "robi gwint", ale w innym miejscu detalu.
- "Wiertło" służy do wykonania otworu, a nie do ukształtowania zarysu gwintu. Bez gwintownika w otworze nie powstanie gwint.
- "Rozwiertak" (lub podobne narzędzie wykańczające) poprawia dokładność i jakość otworu, ale nie nacina gwintu – przygotowuje średnicę i gładkość, nie zarys śruby.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści jest "gwint wewnętrzny", automatycznie kojarz "gwintownik"; gdy "gwint zewnętrzny", kojarz "narzynka".
