Kolejność montażu elementów instalacji wodociągowej powinna odzwierciedlać zależności techniczne między częściami instalacji oraz ułatwiać organizację robót. Najpierw montuje się elementy "szkieletowe", czyli te, do których będą dołączane kolejne odcinki. Dlatego typowo zaczyna się od przewodu rozdzielczego poziomego, który stanowi bazę zasilania dla dalszych części instalacji.
Następnie wykonuje się piony, ponieważ są one głównymi ciągami rozprowadzającymi wodę na kolejne kondygnacje i stanowią punkt odniesienia dla dalszych przyłączy w mieszkaniach lub pomieszczeniach. Po wykonaniu pionów logicznym krokiem jest montaż odgałęzień, czyli odcinków doprowadzających wodę z pionu (lub rozdziału) do konkretnych podejść.
Dopiero po przygotowaniu podejść montuje się armaturę czerpalną. Jest to element końcowy (odbiornik), a jego wcześniejszy montaż zwiększa ryzyko uszkodzeń podczas dalszych robót oraz utrudnia ewentualne dopasowanie podejść. Z punktu widzenia praktyki budowy taka kolejność wspiera też kontrolę jakości: łatwiej przeprowadzać próby i odbiory etapami, zanim zamontuje się elementy wrażliwe lub wykończeniowe.
- Odpowiedzi, które zaczynają się od odgałęzień, są niepoprawne, bo odgałęzienia wymagają wcześniejszego przygotowania ciągu, do którego będą wpięte.
- Odpowiedzi rozpoczynające od armatury czerpalnej są niepoprawne, bo armatura jest etapem końcowym i nie stanowi bazy montażowej.
- Układy, w których armatura pojawia się przed odgałęzieniami, odwracają naturalną relację: najpierw wykonuje się podejście, potem montuje element końcowy.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: od zasilania i przewodów głównych do elementów końcowych.
