Jednofazowy licznik energii elektrycznej musi być włączony w obwód tak, aby mierzył energię pobieraną przez odbiornik (tu: pompę ciepła). W praktyce oznacza to poprawne przeprowadzenie przez licznik torów zasilania: przewodu fazowego L oraz przewodu neutralnego N.
Poprawny schemat ma cechy:
- L (faza) jest doprowadzona z sieci na zacisk wejściowy licznika, a następnie z zacisku wyjściowego licznika prowadzona do pompy ciepła.
- N (neutralny) analogicznie: zasilanie → zacisk wejściowy N licznika → zacisk wyjściowy N licznika → odbiornik.
- PE (ochronny) nie jest elementem toru pomiarowego licznika i nie powinien być przez niego "przerywany". Powinien iść ciągłością do obudowy/układu ochronnego urządzenia.
- Odbiornik (pompa ciepła) musi być podłączony "za licznikiem", bo tylko wtedy pomiar dotyczy jej zużycia.
Dlatego odpowiedź "III." jest poprawna, ponieważ przedstawia układ, w którym licznik znajduje się pomiędzy zasilaniem a pompą ciepła, a tory L i N są poprowadzone zgodnie z logiką wejście/wyjście.
Dlaczego pozostałe warianty są błędne?
- Warianty, w których pompa ciepła jest podłączona przed licznikiem, nie zapewniają pomiaru jej energii (licznik nie "widzi" obciążenia).
- Warianty z zamianą wejścia i wyjścia albo z nieprawidłowym prowadzeniem L/N mogą skutkować błędnym wskazaniem, brakiem zasilania lub niezgodnością z zasadami montażu.
- Warianty, w których PE jest prowadzony przez licznik lub "wpinany" w tor pomiarowy, są niepoprawne z punktu widzenia ochrony przeciwporażeniowej i typowej budowy licznika.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw sprawdź, czy odbiornik jest za licznikiem, potem prześledź ciągłość L i N (zasilanie → wejście → wyjście → odbiornik), a na końcu upewnij się, że PE nie jest przerywany przez elementy pomiarowe.